Tag: PSYCHOTERAPIA

4 kwietnia, 2021

Osoby zainteresowane terapią-dialektyczno behawioralną zapraszamy na konsultacje do Katarzyny Konopki. Zapraszamy do kontaktu pod numerem tel: 790-250-587

  1. ODPRĘŻANIE SIĘ
  2. OGLĄDANIE SERIALU/FILMU NP. NA NETFLIX
  3. JOGGING/SPACER
  4. SŁUCHANIE MUZYKI NP. NA SPOTIFY
  5. OPALANIE SIĘ
  6. ŚMIECH
  7. CZYTANIE CZASOPISM LUB GAZET
  8. ZAJMOWANIE SIĘ SWOIM HOBBY (NP.MODELARSTWO, UPRAWIANIE OGRODU)
  9. PRZYPOMINANIE SOBIE PIĘKNYCH KRAJOBRAZÓW

10. UPRAWIANIE KARATE/JUDO/JOGI

11. PIELĘGNACJA ROŚLIN

12. ĆWICZENIA

13.JAZDA NA ROWERZE LUB MOTOCYKLU

14.ŚPIEWANIE

15. ROZWÓJ DUCHOWY

16.JAZDA NA DESKOROLCE/ROLKACH

17.MALOWANIE

18.JAZDA SAMOCHODEM

19.GRA NA INSTRUMENTACH MUZYCZNYCH

20. GOTOWANIE

21.PISANIE (KSIĄŻEK, WIERSZY, ARTYKUŁÓW,PAMIĘTNIKA,LISTÓW)

22.KAWA I GAZETA WCZESNYM RANKIEM

23.OGLĄDANIE TELEWIZJI

24.CZYTANIE POWIEŚCI

25.TANIEC

26.MEDYTACJA,JOGA

27.ZAJMOWANIE SIĘ AKWARIUM

28.ROZWIĄZYWANIE KRZYŻÓWEK

29.KUPOWANIE KSIĄŻEK

30.DRZEMANIE

31. DBANIE O ZWIERZĘTA DOMOWE

32. POMAGANIE INNYM W RAMACH WOLONTARIATU

33. PROWADZENIE BLOGA

34. NAUCZENIE SIĘ NOWEJ UMIEJĘTNOŚCI

35. PATRZENIE NA KSIĘŻYC LUB GWIAZDY

36. NAUKA JĘZYKA OBCEGO NP. ZA POMOCĄ DUOLINGO

13 marca, 2021

Osoby zainteresowane terapią-dialektyczno behawioralną zapraszamy na konsultacje do Katarzyny Konopki. Zapraszamy do kontaktu pod numerem tel: 790-250-587

Użyj przeciwstawnego działania, kiedy twoje emocje NIE pasują do faktów lub kiedy działanie zgodnie z emocjami NIE jest skuteczne. Z każdą emocją powiązany jest impuls do działania. Zmień emocję, działając przeciwstawnie do tego impulsu.

PRZECIWSTAWNE DZIAŁANIE KROK PO KROKU

Krok 1. ROZPOZNAJ I NAWZWIJ EMOCJĘ, którą chcesz zmienić.

Krok 2. SPRAWDŹ FAKTY, aby się przekonać, czy twoja emocja jest uzasadniona faktami. Sprawdź także, czy nasilenie i czas trwania emocji pasują do faktów. Emocja jest uzasadniona, kiedy pasuje do faktów.

Krok 3. ROZPOZNAJ I OPISZ WŁASNE IMPULSY DO DZIAŁANIA

Krok 4. ZAPYTAJ MĄDREGO UMYSŁU, czy wyrażenie tej emocji lub działanie pod jej wpływem jest skuteczne w tej sytuacji.

Krok 5. OKREŚL DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE do impulsów związanych z emocją.

Krok 6. PODEJMIJ DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE do impulsów związanych z emocją Z PEŁNYM ZAANGAŻOWANIEM.

Krok 7. POWTARZAJ DZIAŁNIE PRZECIWSTAWNE do impulsów związanych z emocją aż do zmiany emocji.

DZIAŁANIE PRZECIWSTTAWNE DO STRACHU

Strach pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • istnieje zagrożenie dla twojego życia lub dla życia kogoś, na kim ci zależy
  • istnieje zagrożenie dla twojego zdrowia lub zdrowia kogoś, na kim ci zależy
  • istnieje zagrożenie dla twojego dobrostanu lub dla dobrostanu kogoś, na kim ci zależy

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych ze strachem. Na przykład:

  1. Rób to, czego się boisz
  2. Nie unikaj zdarzeń, miejsc, zadań, zajęć i ludzi, których się obawiasz
  3. Zmień postawę i mów zdecydowanym głosem. Podnieś głowę i wzrok.
  4. Miarowo oddychaj, wdychaj głęboko powietrze i wydychaj je powoli.

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO GNIEWU

Gniew pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • Wykonanie ważnego celu lub czynności jest utrudnione
  • Ty lub ktoś na kim ci zależy jesteście atakowani lub ranieni
  • Ty lub ktoś na kim ci zależy jesteście obrażani
  • Integralność twojej grupy społecznej jest zagrożona

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych z gniewem. Na przykład:

  1. Zamiast atakować osobę, na którą jesteś zły, na chwilę się wycofaj z interakcji i poczekaj aż gniew ustąpi.
  2. Wdychaj i wydychaj powietrze głęboko i powoli.
  3. Bądź miły
  4. Spróbuj zrozumieć drugą osobę i jej punkt widzenia na sytuację wywołującą w Tobie gniew. Postaraj się wyobrazić sobie prawdopodobne przyczyny wystąpienia danej sytuacji. Nie osądzaj intencji osoby, która wywołuje w Tobie gniew.
  5. Zmień postawę swojego ciała. Rozluźnij mięśnie twarzy, szczęki, dłoni, a także brzucha i klatki piersiowej

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO ODRAZY

Odraza pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • Coś co zjadłeś lub wypiłeś wywołało w tobie nudności
  • Ktoś kogo bardzo nie lubisz dotknął cię lub kogoś na kim ci zależy

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych z odrazą. Na przykład:

  1. Jedz, pij, stój blisko potrawy, picia, które wywołuje w tobie odrazę.
  2. Rozluźnij mięśnie klatki piersiowej i brzucha
  3. Rozluźnij mięśnie twarzy i żuchwy
  4. Wdychaj powiertrze głęboko i wydychaj je powoli.

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO ZAZDROŚCI

Zazdrość pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć inna osoba lub grupa ma to co chcesz mieć lub potrzebujesz, a ty tego nie masz lub gdy ważna dla ciebie relacja jest zagrożona. Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych z zazdrością. Na przykład:

  1. Zrób listę rzeczy, za które jesteś wdzięczny
  2. Sprawdź fakty
  3. Rozluźnij dłonie
  4. Rozluźnij mięśnie twarzy, żuchwy, klatki piersiowej i brzucha
  5. Wdychaj powietrze głęboko i wydychaj je powoli

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO SMUTKU

Smutek pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • Utraciłeś kogoś lub coś
  • Sprawy nie dzieją się tak, jakbyś chciał lub oczekiwał i miał nadzieję, że się wydarzą

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych ze smutkiem. Na przykład:

  1. Bądź aktywny
  2. Unikaj unikania
  3. Rób rzeczy, które dobrze ci wychodzą i są dla ciebie przyjemne, w których czujesz się skuteczny i pewny siebie.
  4. Skup się na chwili obecnej. Próbuj robić nowe rzeczy
  5. Zmień swoją postawę. Unieś głowę w górę, otwórz oczy szeroko, mów pewnym głosem
  6. Biegaj, spaceruj lub wykonuj inne ćwiczenia fizyczne

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO WSTYDU

Wstyd pasuje do rzeczywistej sytuacji jeśli zostanie ujawniona jakaś twoja cecha lub twojego zachowania.

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych ze wstydem. Na przykład zmień postawę ciała: unieś głowę, wypnij pierś, podtrzymuj kontakt wzrokowy. Mów w sposób opanowany.

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO POCZUCIA WINY

Poczucie winy pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć Twoje zachowanie narusza twoje wartości lub zasady moralne.

Podejmuj działania przeciwstawne do twoich impulsów związanych z poczuciem winy. Na przykład zmień postawę ciała: unieś głowę, wypnij pierś, podtrzymuj kontakt wzrokowy. Mów w sposób opanowany. Staraj się zmienić wartości osoby lub grupy. Uprawomocniaj siebie.

15 lutego, 2021

Zapraszamy na konsultacje psychoterapeutyczne do Aleksandry Radomskiej, psychoterapeutki poznawczo-behawioralnej (CBT)dialektyczno-behawioralnej (DBT) łączącej w swojej pracy techniki terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT). Osoby zainteresowane umówieniem wizyty zapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu 790-250-587.

Źródłem wielu emocji i działań są myśli i interpretacje dotyczące zdarzeń, a nie same zdarzenia. Zbadanie własnych myśli i sprawdzenie faktów może pomóc w zmianie naszych emocji.

JAK SPRAWDZAĆ FAKTY?

  1. Zastanów się jaką emocję chcesz zmienić?
  2. Zadaj sobie pytanie: Co jest zdarzeniem pobudzającym dla mojej emocji? Opisz fakty zaobserwowane za pośrednictwem zmysłów. Podważ oceny, skrajne i czarno-białe sądy.
  3. Zadaj sobie pytanie: Jakie są moje interpretacje, myśli i założenia dotyczące zdarzenia? Rozważ inne możliwe interpretacje. Ćwicz patrzenie na sytuację z wszystkich stron i z różnych punktów widzenia. Przetestuj swoje interpretacje i założenia pod kątem ich zgodności z rzeczywistą sytuacją.
  4. Zadaj sobie pytanie: Czy zakładam zagrożenie? Nazwij zagrożenie. Oceń ryzyko, że groźne zdarzenie naprawdę nastąpi. Wyobraź sobie tyle innych możliwych rezultatów, ile tylko zdołasz.
  5. Zadaj sobie pytanie: Co jest katastrofą? Wyobraź sobie skuteczne radzenie sobie z katastrofą.
  6. Zadaj sobie pytanie: Czy moja emocja lub jej nasilenie pasują do okoliczności?
11 lutego, 2021

Zapraszamy na konsultacje psychoterapeutyczne do Aleksandry Radomskiej, psychoterapeutki poznawczo-behawioralnej (CBT)dialektyczno-behawioralnej (DBT) łączącej w swojej pracy techniki terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT). Osoby zainteresowane umówieniem wizyty zapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu 790-250-587.

INWENTARZ TWOJEGO CIERPIENIA

SPORZĄDŹ LISTĘ WSZYSTKICH KWESTII, KTÓRE AKTUALNIE SPRAWIAJĄ CI TRUDNOŚĆ. POMIŃ WYDARZENIA ZEWNĘTRZNE LUB SYTUACYJNE NIEZALEŻNE OD TWOICH REAKCJI. LISTA TA POWINNA ZAWIERAĆ WSZELKIE TWOJE MYŚLI, UCZUCIA, WSPOMNIENIA, PRAGNIENIA, DOZNANIA CIELESNE, NAWYKI BĄDŹ SKŁONNOŚCI BEHAWIORALNE, KTÓRE MOGĄ BUDZIĆ TWÓJ NIEPOKÓJ. PO STWORZENIU LISTY WRÓĆ MYŚLAMI DO ZAPISANYCH NA NIEJ SPRAW I ZASTANÓW SIĘ, OD JAK DAWNA STANOWIĄ ONE DLA CIEBIE PROBLEM. ZAPISZ TO. UPORZĄDKUJ ZAPISANE SPRAWY POD WZGLĘDEM SIŁY, Z JAKĄ ODDZIAŁUJĄ NA TWOJE ŻYCIE. NASTĘPNIE ZAPISZ JE PONIŻEJ W NOWEJ KOLEJNOŚCI. NA POCZĄTKU POWINNY ZNALEŹĆ SIĘ TE KWESTIE, KTÓRE STANOWIĄ ŹRÓDŁO NAJMNIEJSZYCH KŁOPOTÓW. NA KONIEC PO PRAWEJ STRONIE LISTY NARYSUJ STRZAŁKI MIĘDZY TYMI KWESTIAMI, KTÓRE SĄ ZE SOBĄ POWIĄZANE.

Ból w ujęciu terapii ACT można podzielić na dwa rodzaje: ból obecności (problemy, które są obecne w twoim życiu i wolałbyś, żeby się skończyły) i ból braku ( ból związany z działaniami w jakie chcielibyśmy się zaangażować, gdyby sprawy w naszym życiu przybrały inny obrót). Przykładem bólu obecności może być lęk społeczny. Lęk odczuwany w sytuacjach towarzyskich, ma charakter rzeczywisty i jest obecny w chwili, w której go odczuwamy. Przykładem bólu braku może być fobia społeczna. Być może cierpiący na nią człowiek wysoko ceni kontakty z ludźmi, ale strach powstrzymuje go przed nawiązywaniem istotnych relacji.

Jeśli próbujesz pozbyć się złych odczuć, takich jak ból, wówczas nietylko doświadczasz ich coraz intensywniej, ale dodatkowo wydarzenia, które wcześniej były neutralne, mogą stać się drażniące. To samo dotyczy skłonności behawioralnych, czyli zachowań, które są zaprogramowane do takiego stopnia, że sama myśl o nich uruchamia łańcuch zdarzeń cielesnych i psychicznych predysponujących nas do zachowania się w zaprogramowany sposób.

ARKUSZ STRATEGII RADZENIA SOBIE

WYPISZ MYŚLI LUB UCZUCIA, KTÓRE PRZYSPARZAJĄ CI BÓLU. W NASTĘPNEJ KOLUMNIE ZAPISZ JEDNĄ ZE STRATEGII, KTÓRĄ WYKORZYSTUJESZ, ABY PORADZIĆ SOBIE Z DANĄ BOLESNĄ MYŚLĄ LUB UCZUCIEM. GDY JUŻ TO ZROBISZ, OCEŃ TĘ TAKTYKĘ W ASPEKCIE CZASOWYM. NAJPIERW ODPOWIEDZ NA PYTANIE, NA ILE OKAZAŁA SIĘ ONA SKUTECZNA W PERSPEKTYWIE KRÓTKOTERMINOWEJ, CZY UZYSKAŁEŚ DZIĘKI NIEJ NATYCHMIASTOWĄ ULGĘ (KOLUMNA TRZECIA). NATOMIAST W CZWARTEJ KOLUMNIE OCEŃ SWOJĄ STRATEGIĘ POD WZGLĘDEM SKUTECZNOŚCI W PERSPEKTYWIE DŁUGOTERMINOWEJ. ZASTANÓW SIĘ, W JAKIM STOPNIU TWÓJ BÓL JEST SPOWODOWANY PRZEZ BOLESNE MYŚLI CZY ODCZUCIA. CZY PODJĘTE PRZEZ CIEBIE ZACHOWANIA ZDOŁAŁY GO ZREDUKOWAĆ NA PRZESTRZENI CZASU? OCEŃ SWOJE KRÓTKO- I DŁUGOTERMINOWE STRATEGIE W SKALI OD 1 DO 5, GDZIE 1 OZNACZA “CAŁKOWICIE NIESKUTECZNA”, A 5- NIEZWYKLE SKUTECZNA”.

DZIENNIK STRATEGII RADZENIA SOBIE

Rejestruj w nim to, co dzieje się w twoim życiu, kiedy przeżywasz psychicznie bolesne chwile. Zarejestruj: okoliczności danej sytuacji, swoje wewnętrzne reakcje (konkretne myśli, uczucia, wspomnienia lub doznania fizyczne), a także konkretne strategie radzenia sobie, z jakich następnie skorzystałeś (odwracanie uwagi, usiłowanie wyjścia z danej sytuacji).

UNIKANIE DOŚWIADCZANIA

Unikanie doświadczania to proces polegający na próbie uniknięcia własnych doświadczeń (myśli, uczuć, wspomnień, doznań cielesnych, skłonności behawioralnych), nawet jeśli może spowodować to długotrwałe problemy behawioralne. Unikanie doświadczania osłabia pozytywne działania.

8 listopada, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną u Aleksandry Radomskiej. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587.

SYNONIMY

  • wstręt
  • obrzydzenie
  • awersja
  • niesmak
  • niechęć
  • antypatia

ZDARZENIA POBUDZAJĄCE

  • obserwowanie lub słuchanie, jak jakaś osoba postępuje w sposób skrajnie obłudny/przymilny
  • słuchanie o przejawach okrucieństwa

INTERPRETACJE ZDARZEŃ POBUDZAJĄCE DO UCZUCIA ODRAZY

  • Przekonanie, że nasze ciało lub jego części są brzydkie
  • Dezaprobata dla innej osoby
  • Skrajna dezaprobata dla siebie lub własnych uczuć, myśli czy zachowań

ZMIANY BIOLOGICZNE I DOŚWIADCZENIA

  • uczucie nudności lub mdłości
  • uczucie ściskania w gardle
  • niechęć do picia lub jedzenia
  • chęć wzięcia prysznica
  • mdlenie

FORMY WYRAZU I DZIAŁANIA

  • zamykanie oczu, odwracanie wzroku
  • mycie, szorowanie, kąpanie się
  • zmiana ubrania, sprzątanie pomieszczeń
  • unikanie jedzenia lub picia
  • zaciskanie pięści
  • marszczenie brwi lub nieuśmiechanie się
  • zły lub nieprzyjemny wyraz twarzy
  • mówienie sarkastycznym tonem

NASTĘPSTWA

  • zawężenie uwagi
  • uporczywe rozmyślanie o sytuacji, która wywołuje w nas obrzydzenie
  • nadwrażliwość na brud
18 października, 2020

Osoby zainteresowane psychoterapią poznawczo-behawioralną zapraszamy do psychoterapeutki CBT  Weroniki Molińskiej. Zapisy pod nr tel: 790-250-587

DIAGNOZA

Istotnym elementem zaburzenia jest lęk odczuwany w konsekwencji obsesyjnych myśli, które mogą prowokować kompulsyjne zachowania. Według klasyfikacji DSM-5 OCD można diagnozować, gdy:

  1. Występują obsesje lub/i kompulsje. Obsesje definiuje się jako nawracające uporczywe myśli, impulsy lub wyobrażenia wdzierające się do świadomości chorego wbrew jego woli. Odczuwane są jako natrętne, niewłaściwe i przeszkadzające. Kompulsje opisywane są jako czynności wykonywane stosownie do określonych reguł w celu złagodzenia cierpienia i zneutralizowania obsesji. Kompulsje mają na celu zmniejszenie poziomu lęku lub zapobieganie zdarzeniom i sytuacjom, których pacjent się obawia. Jednocześnie ich wykonywanie w żaden realny sposób nie wpływa na uniknięcie tych zdarzeń.
  2. Wyżej wymienione objawy są powodem zmartwień i cierpienia klienta, zajmują mu one wiele czasu (co najmniej 1 godzinę dziennie), istotnie zaburzają codzienną aktywność zawodową, szkolną, funkcjonowanie w społeczeństwie oraz relacje z innymi ludźmi.
  3. Objawy nie są wynikiem używania substancji, leków lub istnienia innych chorób somatycznych.
  4. Pacjent postrzega swoje objawy jako przesadne lub nawet pozbawione sensu.

Najczęstszymi tematami obsesji są: brud i choroba, krzywda własna lub innych, popełnienie aspołecznych lub niemoralnych czynów, pedantyczność w sposobie wykonywania różnych czynności. Obsesje mogą również obejmować pozbawione znaczenia myśli, dźwięki, sformułowania, które w uciążliwy sposób pozostają w świadomości pacjenta.

Najczęstsze kompulsje prowokowane przez obsesyjne myśli to: czynności mycia i czyszczenia ciała oraz otoczenia, w którym osoba przebywa, sprawdzanie potencjalnych “źródeł niebezpieczeństw” (np. wyłączniki urządzeń, zamki w drzwiach, okna), powtarzanie zachowania lub myśli i ruminacje.

TERAPIA POZNAWCZO-BEHAWIORALNA

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest jednym z najskuteczniejszych sposobów leczenia OCD. Model behawioralny opiera się na prawach uczenia się i klasycznym systemie wzmacniania i wygaszania, który może modyfikować zachowania. Model poznawczy skupia się na tym, co się dzieje na drodze pomiędzy bodźcem a reakcją. Wskazuje na sekwencję “zdarzenie-interpretacja-emocja”. Zdarzenie jest faktem obiektywnym. Interpretacja zdarzenia powoduje określoną reakcję emocjonalną. Emocje powodują konkretne zachowania. Terapia poznawcza jest aktywna, dyrektywna, czasowo ograniczona, posiada strukturę opartą na założeniu, że emocje i zachowanie osoby są w dużym stopniu zdeterminowane przez sposób, w jaki organizuje ona swój świat. Terapia poznawczo-behawioralna akcentuje związek procesów interpretacyjnych z zachowaniem.

Na bazie wczesnych doświadczeń, które najczęściej były nacechowane emocjonalnie, tworzą się podstawowe przekonania na temat siebie lub świata, np. “jestem nieodpowiedzialny”, “świat jest zagrażający”. W oparciu o te przekonania tworzone są dysfunkcjonalne założenia pozwalające “chronić się” przed negatywnym przekonaniem. Dysfunkcjonalne założenia odpowiadają za pojawianie się tzw. myśli automatycznych. Oceny, interpretacje lub przewidywania o negatywnym zabarwieniu nazywane są negatywnymi automatycznymi myślami. Myśli te powodują negatywne emocje, a te wpływają na fizjologię i zachowanie.

Dzięki terapii poznawczo-behwioralnej (CBT) pacjent ma możliwość nauczyć się identyfikować myśli automatyczne. Terapia ta ma na celu spowodować radzenie sobie z aktualnymi problemami przez pacjenta. Przeszłość ma znaczenie dla określania podstawowych przekonań, większość pracy skupia się na “tu i teraz”. Pacjent w procesie terapeutycznym opartym na współpracy z terapeutą uczy się nowych zachowań i odkrywa nowe interpretacje. Stosowane techniki oparte są na weryfikowaniu dotychczasowych hipotez (interpretacji) pacjenta poprzez przyswajanie nowych informacji.

PSYCHOTERAPIA OCD

Na rozwój zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego może mieć wpływ wiele różnych czynników psychospołecznych i biologicznych. Wymienia się tu m.in. schematy poznawcze rozwijane na skutek kontaktu z kontrolującym członkiem rodziny lub inną osobą znaczącą, skłonność do odczuwania winy i nadmiernego poczucia odpowiedzialności, jak również nadaktywność płatów czołowych.

Pacjenci z OCD doświadczają niepożądanych i nieakceptowanych myśli, które należy odróżnić od negatywnych automatycznych myśli. W odróżnieniu od myśli automatycznych przyjmują one natrętny, powtarzalny charakter i są łatwiej zauważane przez pacjenta. Osoba przypisująca sobie nadmierną odpowiedzialność na skutek myśli natrętnych uruchamia negatywne automatyczne myśli i podejmuje działania mające na celu wygaszenie intruzywnych myśli (impulsów, wyobrażeń). Proces neutralizowania myśli rozwija rytuały, czyli czynności redukujące poczucie odpowiedzialności i obniżające niepokój. Konsekwencją stosowania rytuałów jest większa częstotliwość myśli natrętnych. Te powodują większy niepokój, który zwiększa częstość zachowań neutralizujących. W ten sposób objawy są podtrzymywane. Osoba, oprócz neutralizacji, zaczyna unikać sytuacji związanych z odpowiedzialnością, szuka zapewnień u innych osób lub próbuje “nie myśleć o tym” i wygaszać myśl intruzyjną.

Poznawczo-behawioralna terapia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych nie stawia sobie za cel pozbycia się intruzji. Ważna jest natomiast zmiana znaczenia, jakie pacjent nadaje intruzjom, tak by budziły mniejszy niepokój i nie prowokowały czynności neutralizujących.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne jest diagnozowane w klasyfikacji DSM-5 jako zaburzenie lękowe. Niepokój wywołują u pacjenta natrętne myśli, a wykonywane obsesyjne czynności mają służyć redukcji lęku. Źródłem problemu pacjenta są zniekształcenia poznawcze powstałe w wyniku interpretacji opartej na dysfunkcjonalnych założeniach i podstawowych przekonaniach. Metody psychoterapii OCD opierają się na ekspozycji i powstrzymywaniu reakcji oraz stosowanej również w innych zaburzeniach lękowych desensytyzacji. Pomocne są też techniki rozmowy pozwalające wprowadzać nowe interpretacje. Całościowy model pracy w nurcie poznawczo-behawioralnym zakłada naprzemienne stosowanie technik poznawczych z eksperymentami behawioralnymi.

11 października, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną. Osoby zainteresowane umówieniem terminu psychoterapii prosimy o kontakt pod nr tel: 790-250-587

Strategie uprawomocniania i rozwiązywania problemów stanowią zasadniczą część terapii dialektyczno-behawioralnej DBT. Uprawomocnianie komunikuje, że zachowanie jest sensowne i zrozumiałe w aktualnym kontekście. Terapeuta skłania pacjenta do podjęcia próby zrozumienia własnych działań, emocji i myśli. DBT dąży do równowagi pomiędzy strategiami leczenia opartymi na akceptacji a strategiami opartymi na zmianie. W centrum uwagi terapeutycznej jest nauczenia pacjenta zarówno uprawomocniania, jak i zmieniania siebie

DEFINICJA

Uprawomocnianie komunikuje, że reakcje są sensowne i zrozumiałe w aktualnym kontekście lub sytuacji. W uprawomocnieniu można wyróżnić 3 kroki.

Aktywne obserwowanie. Terapeuta zbiera informacje na temat tego, co się przydarzyło i co się dzieje w danym momencie, oraz słucha i obserwuje, o czym pacjent myśli, co czuje i robi. Terapeuta słucha bezpośrednich komunikatów i obserwuje działania.

Odzwierciedlenie. Terapeuta dokładnie pokazuje uczucia, myśli, założenia i zachowania pacjenta. W tym kroku podstawowe znaczenie ma postawa nieosądzająca. Potrzebna jest tutaj adekwatna empatia emocjonalna, zrozumienie przekonań, oczekiwań i założeń (choć niekoniecznie zgadzanie się z nimi) oraz rozpoznanie wzorców behawioralnych. W wyniku odzwierciedlenia terapeuta często stwierdza to, co pacjent widzi, ale boi się przyznać lub powiedzieć.

Bezpośrednie uprawomocnienie. Terapeuta komunikuje, że reakcja pacjenta jest zrozumiała. Terapeuta znajduje w obecnym środowisku bodźce, które wspierają zachowanie pacjenta. Odkrywając prawomocność w reakcji pacjenta, terapeuta może go szczerze wesprzeć w samouprawomocnianiu.

Uprawomocnienie może być krótkim komentarzem lub dygresją powiedzianą podczas rozmowy nad innymi zagadnieniami bądź też może być przedmiotem uwagi terapeutycznej podczas całej sesji. Uprawomocnienie pełni wiele funkcji w DBT. Uspokaja w czasie trudnych chwil, wzmacnia więź, a także poczucie zrozumienia i wsparcia. Uczy zaufania do siebie i samouprawomocnienia. Zachęca pacjenta do wytrwałości, kiedy jest bliski poddania się.

27 września, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną. Osoby zainteresowane umówieniem terminu psychoterapii prosimy o kontakt pod nr tel: 790-250-587

Terapia Dialektyczno-Behawioralna (DBT) jest oparta na światopoglądzie dialektycznym. Dialektyczne ujęcie natury rzeczywistości i zachowania człowieka opiera się na trzech podstawowych zasadach.

ZASADA WZAJEMNEGO POWIĄZANIA I CAŁOŚCI

Dialektyka podkreśla znaczenie wzajemnego powiązania i całości. Zakłada systemowe spojrzenie na rzeczywistość. Właściwości rzeczy nazywamy dialektycznymi ponieważ jedna rzecz nie może istnieć bez drugiej.

ZASADA BIEGUNOWOŚCI

Bardzo ważną ideą dialektyczną jest to, że wszystkie twierdzenia zawierają swoje przeciwieństwo. Uprawomocnienie jest zasadniczą częścią DBT. Terapia ta zakłada, że każda osoba jest zdolna do mądrości w odniesieniu do własnego życia. Elementy konieczne do rozwoju są już obecne w aktualnej sytuacji. W terapii tej kładzie się nacisk na odkrywanie wartości w punkcie widzenia każdej osoby zamiast na obronę zalet własnego stanowiska.

ZASADA CIĄGŁEJ ZMIANY

Dialektyczny punkt widzenia jest zgodny z teorią psychodynamiczną, która podkreśla rolę konfliktu i przeciwieństwa jako nieodłącznych cech charakterystycznych procesu rozwoju i zmiany. Jest także zgodna z perspektywą behawioralną, która akcentuje konieczną całość środowiska i osoby oraz ich wzajemne powiązanie w wytwarzaniu zmiany.

26 września, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną. Osoby zainteresowane umówieniem terminu psychoterapii prosimy o kontakt pod nr tel: 790-250-587

Umiejętności związane ze skutecznością w podtrzymywaniu relacji mają na celu podtrzymanie lub poprawę naszych relacji z inną osobą. Umiejętność GIVE oznacza łagodność (be Gentle), okazywanie zainteresowania (act Interested ), uprawomocnianie (Validate) oraz swobodne zachowanie (use an Easy manner). Łagodność oznacza bycie miłym i taktownym. Łagodność oznacza przede wszystkim 4 rzeczy: brak ataków, gróźb, brak osądzania i brak lekceważenia.

Okazywanie zainteresowania to wysłuchanie stanowiska, opinii, powodów odmowy lub powodów poproszenia o coś bez przerywania, bez prób przekonywania lub zgadywania co druga osoba myśli lub czuje. Jeśli masz wątpliwości dotyczące tego, co druga osoba myśli lub jakie są jej motywy, delikatnie zapytaj ją i wysłuchaj odpowiedzi. Bądź gotowy na przeprowadzenie rozmowy w późniejszym czasie, jeśli tego pragnie druga osoba.

Uprawomocnianie to komunikowanie , że uczucia myśli i działania drugiej osoby są dla nas zrozumiałe, biorąc pod uwagę jej przeszłą lub obecną sytuację. Potwierdź werbalnie uczucia drugiej osoby, jej pragnienia, trudności i opinie na temat sytuacji, bez używania osądzających słów, tonu głosu, mimiki lub postawy. Swobodne zachowanie. Uśmiechaj się, staraj się rozluźnić drugą osobę. Dodawaj otuchy

24 września, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną. Osoby zainteresowane umówieniem terminu psychoterapii prosimy o kontakt pod nr tel: 790-250-587

Umiejętności DEAR MAN to opisywanie (Describe), wyrażanie uczuć (Express feelings), stanowcze wyrażanie pragnień (Assert wishes), wzmacnianie (Reinforce), podtrzymanie uważności ( stay Mindful), okazywanie pewności siebie (Appear confident), negocjowanie (Negotiate).

Skuteczność w osiąganiu celów odnosi się do realizowania swoich zamierzeń w danej sytuacji. Opisywanie sytuacji. Rozpocznij od krótkiego opisu sytuacji, na którą reagujesz. Trzymaj się faktów. Unikaj stwierdzeń osądzających. Bądź obiektywny. Wyrażanie uczuć. Jasno wyraź, co czujesz lub co sądzisz w związku z sytuacją. Podaj krótkie uzasadnienie swojej prośby lub odmowy. Stanowcze wyrażanie pragnień. Wzmacnianie. Wskaż, co pozytywnego lub satysfakcjonującego wydarzy się dla drugiej osoby, jeśli zareaguje ona zgodnie z naszym pragnieniem. Podtrzymanie uważności. Bądź świadomy własnych celów w danej sytuacji. Podtrzymaj swoje stanowisko i uważaj, aby inny temat nie odwrócił twojej uwagi. Okazywanie pewności siebie. Mów zdecydowanym tonem i prezentuj pewność siebie zachowaniem i postawą, utrzymując odpowiedni kontakt wzrokowy. Negocjowanie. Bądź gotowy do odwzajemniania się. Proponuj inne rozwiązania problemu i pytaj się o nie.

POMYSŁY NA ĆWICZENIE UMIEJĘTNOŚCI DEAR MAN

1.Nie zgódź się z czyjąś opinią

2. Poproś o pomoc

3. Powiedz o tym co Ci przeszkadza w czyimś zachowaniu