Psychoterapeuta

9 sierpnia, 2020

W centrum Amygdala oferujemy terapię CBT, DBT, EMDR oraz GESTALT. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty zapraszamy do kontaktu tel: 790-250-587.

Wykształcenie i Szkolenia

Psychoterapeuci są absolwentami kierunków humanistycznych i medycznych wyższych uczelni. Najczęściej są to psychologowie, psychiatrzy, pracownicy socjalni, pedagodzy. Nim psychoterapeuta otrzyma certyfikat uprawniający go do wykonywania zawodu psychoterapeuty musi odbyć kilkuletnie specjalistyczne szkolenie podyplomowe w zakresie wybranego nurtu psychoterapeutycznego. W jego trakcie powinien wykazać się odpowiednią liczbą godzin staży klinicznych, terapii własnej oraz superwizji. Rzetelny psychoterapeuta powinien cechować się pokorą i motywacją do poszerzania wiedzy.

Specjalności

Psychoterapeuci zwykle zajmują się określoną grupą problemów psychicznych (np. leczeniem uzależnień, doświadczaniem przemocy, zaburzeniami odżywiania, problemami rodzinnymi) albo określonym rodzajem terapii (np. terapią grupową). Niektórzy pracują tylko z dziećmi, inni z osobami dorosłymi. Oferta psychoterapeuty powinna korespondować z jego podyplomowym wykształceniem.

Superwizja

Superwizja polega na konsultowaniu przez terapeutę swoich klientów z bardziej doświadczonym psychoterapeutą (Superwizorem). Daje okazję do omówienia kwestii budzących wątpliwości terapeuty, np. diagnozy, relacji terapeutycznej, dylematów etycznych, planu terapii. Jest to też sposób na odreagowanie emocji związanych z procesem terapeutycznym. Superwizowanie swojej pracy świadczy o pokorze i dojrzałości terapeuty, który w ten sposób dba o siebie i swój warsztat, co sprzyja efektywności jego pracy i pomaga ustrzec się przed błędami w procesie pomagania.

Prawem przysługującym każdej osobie będącej w terapii jest uzyskanie informacji, u kogo prowadząca nas osoba korzysta z superwizji, włącznie z możliwością zweryfikowania tej informacji poprzez skontaktowanie się z danym superwizorem. Superwizować się można na wiele sposobów. Super wizje mogą być indywidualne lub grupowe. Polegać mogą na bezpośrednim lub pośrednim kontakcie z superwizorem.

Terapia własna

Jeśli terapeuta cierpiałby z powodu zaburzeń psychicznych, które uniemożliwiałyby mu pracę, to powinien- zgodnie z kodeksem etycznym- czasowo zaprzestać wykonywania zawodu. Terapeuta by skutecznie pomagać powinien określić własną motywację pomagania, filozofię życia, wyznawane wartości oraz posiadać zintegrowaną osobowość. Dobry psychoterapeuta jest człowiekiem dojrzałym, gotowym do pracy nad sobą i nieustającego rozwoju. Terapia własna umożliwia specjaliście lepiej zrozumieć siebie.

Staże zawodowe

Staż kliniczny to godziny przepracowane z klientami pod okiem bardziej doświadczonych psychoterapeutów, psychologów klinicznych lub psychiatrów. Miejscem odbywania staży są szpitale psychiatryczne, poradnie zdrowia psychicznego, poradnie psychologiczno-pedagogiczne, ośrodki terapii uzależnień. Szkolący się przyszły psychoterapeuta staje się częścią zespołu terapeutycznego, ma okazję do obserwacji, a następnie samodzielnego prowadzenia klientów pod nadzorem wykwalifikowanych specjalistów oraz uzyskiwania na bieżąco informacji zwrotnych o swojej pracy.

Certyfikat

Psychoterapeuta po zakończeniu szkolenia i spełnieniu szczegółowych wymogów uzyskuje certyfikat, co jest równoznaczne z uznaniem prawa do prowadzenia terapii w danym nurcie psychoterapeutycznym. Klient ma prawo sprawdzić, czy terapeuta jest w trakcie certyfikacji lub czy ma już certyfikat. Może dowiedzieć się, jakie towarzystwo psychoterapeutyczne wydało certyfikat i zweryfikować jego wiarygodność.

Prawo klienta do informacji

Ważne, jest by decydując się na skorzystanie z usług psychoterapeutycznych, sprawdzić kwalifikacje, rzetelność i doświadczenie osoby, do której chcemy się udać. Najlepszą metodą sprawdzenia, jest spytanie się jakie specjalistyczne szkolenie w zakresie psychoterapii ukończył w jednym z ośrodków (szkół, towarzystw) przygotowujących do zawodu psychoterapeuty. Należy poprosić o pokazanie certyfikatu lub dyplomu ukończenia szkoły psychoterapii lub zaświadczenia, że jest w trakcie szkolenia. Ważna jest też informacja, czy osoba, do której się zgłosiliśmy, pracuje pod superwizją tj. czy korzysta ze wsparcia bardziej doświadczonego psychoterapeuty. Klient ma prawo do zadawania pytań na temat wykształcenia, kompetencji, szkoleń i doświadczeń terapeutycznych.

Pytania jakie możemy zadać:

  • Jakie szkolenie z psychoterapii/szkołę psychoterapii ukończył? Jak długo trwało?
  • Jaki rodzaj psychoterapii proponuje?
  • Czy przeszedł własną psychoterapię?
  • Czy superwizuje swoją pracę? W jaki sposób? U kogo?
  • Jakie szkolenia i dodatkowe kursy ukończył?
  • Czy ma doświadczenie w pracy z problemem, z jakim się zgłaszamy?

Warto pamiętać, że szkolenie psychoterapeutyczne trwa minimum 4 lata.

Kodeks etyczny psychoterapeuty

Większość szkół psychoterapii stworzyła własne kodeksy etyczne, które są źródłem wiedzy na temat danego podejścia terapeutycznego. Wskazują też organizacje, którym podlegają poszczególne szkoły psychoterapii. Informacje te umożliwiają interwencję w sytuacji nieetycznego zachowania terapeuty. Kodeks etyczny psychoterapeuty mówi o tym, że pierwszorzędnym zadaniem terapii jest wspomaganie osoby, która gotowa jest zmierzyć się z własnymi trudnościami. Realizacja tego zadania następuje poprzez zbudowanie relacji terapeutycznej opartej na szacunku dla godności każdego, kto decyduje się skorzystać z psychoterapii. Zapisy zawarte w kodeksie etycznym psychoterapeuty odnoszą się m.in. do: poszanowania klienta, nienadużywania władzy na płaszczyźnie światopoglądowej, finansowej czy seksualnej. Psychoterapeuta zobowiązany jest również do przestrzegania zasady poufności (za wyjątkiem superwizji, a także w sytuacji zagrożenia zdrowia, bądź życia klienta).

GŁÓWNE ZASADY ZAWARTE W KODEKSACH ETYCZNYCH

1.Poszanowanie praw człowieka: godności, wolności i prywatności w kontakcie z klientem

2. Odnoszenie się z szacunkiem do różnic rasowych, etnicznych, pochodzenia, płci, orientacji lub preferencji seksualnych, niepełnosprawności, wieku, religii, języka, statusu społecznego lub ekonomicznego oraz potrzeb duchowych.

3. Odpowiedzialność wobec klienta i dbanie o jego dobro.

4. Obowiązek kształcenia się, dbania o własne zdrowie psychiczne.

5. Poddawanie swojej pracy superwizji.

6. Zawieranie kontraktu terapeutycznego.

7. Zakaz wykrzystywania klienta dla własnych potrzeb: manipulowania, nadużywania seksualnego, kontaktów towarzyskich i biznesowych.

8. Niepodejmowanie się prowadzenia psychoterapii osób znajomych.

9. Prawo odmowy do prowadzenia psychoterapii w sytuacjach mogących negatywnie oddziaływać na pracę z danym klientem (rozbieżność światopoglądów, aktualne problemy psychoterapeuty) i obowiązek zapewnienia innego specjalisty.

10. Zachowanie tajemnicy zawodowej.

11. Reagowanie w sytuacjach łamania prawa (przemoc w rodzinie, nadużycia seksualne) oraz zagrożenia zdrowia i życia klienta lub innych osób.

12. Rzetelne przedstawienie swoich kompetencji.

Kontrakt terapeutyczny

Terapia rozpoczyna się od zawarcia kontraktu terapeutycznego. Jest to umowa określająca warunki wzajemnej współpracy (np. czas i miejsce, w którym będą odbywały się sesje) oraz zakres odpowiedzialności klienta i psychoterapeuty za zmianę. W kontrakcie zawierane są też inne ustalenia, np. zasady dyskrecji i prywatności obowiązujące psychoterapeutę, informacje o superwizjach i stosowanym podejściu psychoterapeutycznym, długość i częstotliwość sesji, miejsce ich odbywania, ceny sesji i formy płatności, zasady odwoływania sesji i odpłatności za nie, forma kontaktu z psychoterapeutą pomiędzy sesjami. Stworzony kontrakt można renegocjować.