Interwencja Kryzysowa wobec Przemocy Seksualnej

21 czerwca, 2020

Osoby poszukujące interwencji kryzysowej zapraszamy na konsultacje psychologiczne do Weroniki Molińskiej. Zapisy pod nr tel: 790-250-587

PERSPEKTYWA PRAWNA- ZGWAŁCENIE/GWAŁT

Zgwałcenie definiuje się jako stosunek seksualny i inne czynności seksualne (takie jak dotykanie, obnażanie, stosunek udowy, zmuszanie do seksu oralnego) bez zgody ofiary. O zgwałceniu możemy mówić również w przypadku, gdy stosunek lub inna czynność seksualna, odbyła się za zgodą ofiary, jednakże ofiara z powodu niepełnoletności, nieświadomości lub zależności nie była w stanie wyrazić sprzeciwu.

Gwałt jest definiowany jako groźba, siła fizyczna lub zastraszanie w celu uzyskania seksualnej relacji z drugą osobą wbrew jej woli. Jest to akt przemocy, agresji, zadawania cierpienia. Intencją gwałtu jest upokorzenie i zdegradowanie ofiary. Ofiara gwałtu jest obiektem do rozładowania frustracji, gniewu, czy nienawiści.

ART.197. ZGWAŁCENIE

Kto przemocą, bezprawną groźbą lub podstępem doprowadza inną osobę do obcowania płciowego, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

TRÓJFAZOWY MODEL REAKCJI NA SYTUACJĘ GWAŁTU

FAZA SZOKU I ODRĘTWIENIA

Może trwać od kilu godzin do dwóch tygodni. Ofiara gwałtu jest przerażona, nie może uwierzyć w to, co się stało, odczuwa strach przed sprawcą. Zazwyczaj boi się zwierzyć komuś bliskiemu. Obawia się słów “Sam/a sobie jesteś winny/winna, mogłeś/mogłaś nie prowokować, mogłeś/mogłaś tam nie iść.”. Często sama osoba pokrzywdzona obwinia się za zaistniałą sytuację “Mogłam/Mogłem to przewidzieć.”, “Jak mogłam/mogłem być taka/taki naiwna/naiwny, do niczego się nie nadaję.”. W tej fazie ofiary zmagają się z poczuciem własnej bezradności, winy, lęku, odczuwają wstyd i głębokie upokorzenie. Niektóre osoby w tym okresie są nienaturalnie spokojne lub wręcz beztroskie. Zachowują się tak, jakby nic się nie stało. Zaprzeczanie czy minimalizowanie to mechanizmy obronne, które chronią człowieka przed konsekwencjami bolesnych wydarzeń. Ofiary doznają uczucia ulgi i radości, że ocalały, pomimo strat, które poniosły (złamania, posiniaczenia, wybite zęby).

FAZA DEZORIENTACJI

W tym okresie mogą pojawić się stany lękowe, depresyjne, narasta niepewność, następuje zachwianie dotychczasowego porządku życia. Ofiary zaczynają unikać kontaktów z ludźmi, izolują się, zamykają się w sobie. Próbują zapomnieć, wymazać wspomnienia związane z gwałtem. Występuje zwiększenie ryzyka samobójstwa, nadużywanie alkoholu lub leków.

FAZA REORGANIZACJI

Jest to faza stopniowego powrotu do równowagi może trwać nawet latami. Ofiara próbuje powrócić do swojego normalnego rytmu życia, stara się zapewnić sobie bezpieczeństwo. W tej fazie ofiara zaczyna postrzegać gwałt jako incydent należący do przeszłości.

NAJCZĘŚCIEJ DIAGNOZOWANE ZABURZENIA PSYCHICZNE U OFIAR GWAŁTU

INTERWENCJA KRYZYSOWA

Zgłoszenie powinien przyjąć przeszkolony funkcjonariusz policji (tej samej płci co Ofiara), przy zachowaniu zasad prywatności. Funkcjonariusz informuje Ofiarę o przysługujących jej prawach. Niezwłocznie przewozi osobę poszkodowaną pojazdem służbowym Policji do placówki medycznej. W placówce medycznej przeprowadzane jest badanie lekarskie- ważne jest by przeprowadziła je kobieta-ginekolog, badanie musi być wykonane w kierunku wykluczenia ciąży oraz zakażeń przenoszonych drogą płciową. Osoba poszkodowana powinna dostać skierowanie do psychologa w trybie pilnym.

Kryzys zakłóca zdolność emocjonalnego, poznawczego i behawioralnego posługiwania się, dotychczas stosowanymi sposobami rozwiązywania problemów przez osobę w kryzysie. Może dojść do zmniejszenia bądź utraty zdolności realistycznej oceny rzeczywistości na rzecz myślenia życzeniowego lub katastroficznego. Osoba może być przekonana o braku zasobów i możliwości poradzenia sobie z zaistniałą sytuacją. Cechą myślenia w kryzysie jest koncentracja na zdarzeniu krytycznym lub przeciwnie unikanie treści związanych z tym zdarzeniem. Obszar uczuć wypełniają emocje pochodne lęku, poczucia winy, osamotnienia, bezsilności. Zachowania osób w kryzysie mogą być niespójne z przeżywanymi emocjami. Nie potrafią określać celów, podejmować decyzji i ich realizować.

Podczas interwencji kryzysowej osoba poszkodowana powinna dostać pomoc w zrozumieniu i akceptacji faktu, że nie jest winna temu, co się wydarzyło, że gwałt jest przestępstwem i że to sprawca ponosi całą odpowiedzialność za swój czyn. Psycholog powinien uświadomić, że powrót do normalności będzie wymagał czasu i pracy. Powinno zostać zaplanowane dalsze wsparcie, udzielenie Ofierze informacji o pomocy prawnej i psychologicznej.

Interwencja kryzysowa to wielodyscyplinarna procedura i forma organizacji pracy złożona z działań: psychologicznych, medycznych, środowiskowych i prawnych, które mają na celu przywrócenie równowagi psychicznej i możliwości uczestniczenia w życiu społecznym osób, które doświadczyły krytycznych wydarzeń życiowych. Jest działaniem krótkoterminowym i środowiskowym.

WAŻNE NUMERY TELEFONU