Umysł Ogarnięty Lękiem

1 2 maja, 2020

W centrum „Amygdala” zapraszamy na konsultacje do Psychotraumatologa Michała Dolistowskiego, który jest dyplomowanym psychologiem diagnostą- certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587 lub zachęcamy do umówienia wizyty za pomocą REZERWACJI ONLINE.


W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat w setkach badań eksperymentalnych stwierdzono, że ludzie będący w stanie lęku nadmiernie skupiają się na zagrożeniu i niebezpieczeństwie. Również myśli, wyobrażenia lub wspomnienia przeżytego zagrożenia lub niebezpieczeństwa mogą wywoływać w ludziach strach lub lęk.

Nadmierne myślenie o niebezpieczeństwie nazywa się katastrofizowaniem albo wyolbrzymianiem zagrożenia lub niebezpieczeństwa. Przecenianie prawdopodobieństwa i wielkości zagrożenia stanowi główną cechę strachu źródłowego tkwiącego u podłoża lęku. Dostrzeżenie i skorygowanie swojego myślenia katastroficznego to ważna strategia terapii poznawczej, zmierzająca do ograniczenia strachu i lęku.

BŁĘDY POZNAWCZE

Błędy w myśleniu sprawiają, że skupiamy uwagę wyłącznie na zagrożeniu lub niebezpieczeństwie, nie jesteśmy w stanie uwzględnić mniej zagrażających albo korzystnych dla nas interpretacji sytuacji. To zawężenie myślenia przedłuża lęk.

KATASTROFIZACJA

Skupianie się na najgorszych możliwych następstwach sytuacji lękowej.

BŁYSKAWICZNE WYCIĄGANIE WNIOSKÓW

Oczekiwanie, że następstwa, których się boisz, są szczególnie prawdopodobne.

WIDZENIE TUNELOWE

Skupianie się tylko na informacjach wskazujących zagrożenie, a pomijanie tych, które świadczą o bezpieczeństwie.

KRÓTKOWZROCZNOŚĆ

Skłonność do zakładania, że zagrożenie jest nieuchronne.

UZASADNIANIE EMOCJONALNE

Założenie, że im silniejszy lęk, tym większe rzeczywiste zagrożenie.

MYŚLENIE W KATEGORIACH “WSZYSTKO, ALBO NIC”

Spostrzeganie zagrożenia i bezpieczeństwa w sztywnych kategoriach- albo jest, albo go nie ma.

W zaburzeniach lękowych pojawia się zespół przekonań zwany nietolerancją niepewności. Termin ten oznacza skłonność do negatywnych reakcji na niedające się przewidzieć oraz opanować sytuacje i zdarzenia. Terapia poznawcza skupia się na ograniczaniu “lęku przed lękiem”, zwiększa tolerancję i akceptację lęku, jego objawów fizycznych, niepewności i tego co nieznane.


Często unikane sytuacje i inne zewnętrzne wskaźniki lęku

  • prowadzenie samochodu w nieznanym miejscu
  • przebywanie samemu w domu
  • wizyta u dentysty
  • tłok
  • wypowiedzi publiczne
  • nawiązywanie rozmowy z nieznajomymi
  • odbieranie telefonu
  • przechodzenie obok grupy ludzi

Często unikane myśli, wyobrażenia i impulsy

  • myśli o katastrofie spotykającej przyjaciół lub najbliższych
  • myśli lub wyobrażenia o minionych przeżyciach traumatycznych
  • myśli lub wyobrażenia o stawianiu się w sytuacji budzącej zakłopotanie przy innych ludziach
  • myśli o chorobie lub zakażeniu się chorobą
  • myśli o własnej śmierci

Często unikane doznania fizyczne

  • palpitacje serca
  • duszność
  • zawroty głowy
  • pocenie się
  • mdłości, nudności
  • niewyraźne widzenie
  • rumienienie się
  • zaburzenia żołądkowe
  • wymioty