Cele Uważności

2 29 lutego, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną u Aleksandry Radomskiej. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587.

Celem ćwiczenia umiejętności związanych z uważnością jest zmniejszenie cierpienia i zwiększenie poczucia szczęścia. Celem uważności jest doświadczanie rzeczywistości takiej, jaka jest.

CELE UWAŻNOŚCI

Ćwiczenie uważności pomaga zmniejszyć odczuwane cierpienie i zwiększyć poczucie szczęścia. Pomaga zmniejszyć ból, napięcie i stres. Zwiększa radość. Poprawia zdrowie fizyczne, relacje i tolerancję na dolegliwości psychiczne. Istnieją dowody naukowe potwierdzające, że systematyczne ćwiczenie uważności przynosi korzystne skutki tj.: poprawa regulacji emocji, zmniejszenie depresyjnego nastroju, zwiększona aktywność okolic mózgu powiązanych z pozytywnymi emocjami, zwiększenie odporności immunologicznej, zmniejszenie lęku, zmniejszenie gniewu i drażliwości emocjonalnej, dezorientacji oraz objawów krążeniowo-oddechowych i żołądkowo-jelitowych, zmniejszenie objawów bólowych, poprawa objawów depresyjnych u pacjentów z przewlekłym bólem i poprawa radzenia sobie z bólem, zmniejszenie cierpienia psychicznego i poprawa samopoczucia, obniżenie ryzyka nawrotu lub ponownego wystąpienia depresji.

Ćwiczenie uważności pomaga w większym panowaniu nad swoim umysłem. Panowanie nad umysłem oznacza panowanie nad uwagą, czyli nad tym, na co zwracamy uwagę i jak długo to robimy. Uważność zmniejsza automatyzm procesów uwagi. Poprawia zdolność do odrywania się od myśli, wyobrażeń i doznań. Uważność poprawia umiejętności dostrzegania różnicy między rzeczywistością a wyobrażeniami i myślami jej dotyczącymi.

Terapia akceptacji i zaangażowania (ACT) kładzie nacisk na nabieranie dystansu, aby oderwać się od swoich myśli, wyobrażeń i emocji. Głównym elementem tej terapii jest nauczanie dystansowania się i obserwowania własnego umysłu. Terapia Poznawcza podkreśla znaczenie odróżniania myśli, wyobrażeń i emocji od faktów.

Uważność to praktyka obserwowania tego, o dzieje się zarówno wewnątrz nas, jak i na zewnątrz, bez podejmowania jakichkolwiek działań, aby to zmienić. Jest to praktyka obserwowania czegoś bez reagowania na to lub dążenia do zmiany tego.

Uważność pomaga doświadczać rzeczywistość taką, jaka jest. Dzięki niej stajemy się bardziej obecni we własnym życiu. Bycie obecnym we własnym życiu jest przeciwieństwem unikania życia oraz dążenia do rezygnacji z własnych doświadczeń lub ich tłumienia. Uważność to praktyka postrzegania siebie takimi, jakimi jesteśmy.

DEFINICJE UWAŻNOŚCI

Świadome życie w chwili obecnej. Oznacza to obudzenie się z automatycznych lub mechanicznych zachowań, by uczestniczyć i być obecnym we własnym życiu.

Bez osądzania lub odrzucania chwili obecnej. Oznacza to zauważanie konsekwencji, a także dostrzeganie przydatności i szkodliwości- ale bez oceniania, unikania, tłumienia lub blokowania chwili obecnej.

Bez przywiązywania się do danej chwili. Oznacza to uczestniczenie w przeżywaniu każdej nowej chwili, a nie ignorowanie teraźniejszości przez kurczowe trzymanie się przeszłości lub chwytanie przyszłości.

Uważność można praktykować w dowolnym czasie, w dowolnym miejscu, podczas dowolnych czynności. Uważność opiera się na medytacji. Polecenia dotyczą skupienia uwagi. Kładzie się nacisk na obserwowanie nieosądzające. Ważne jest porzucenie analiz intelektualnych oraz logiki i rozpraszających bodźców. Elementem uważności jest też uważny ruch. Może on przybierać wiele form, takich jak:

  • taniec
  • sztuki walki
  • spacer lub piesza wędrówka ze świadomością skupioną na chodzeniu/poruszaniu się i na przyrodzie
  • tworzenie rytualnej muzyki (gra na bębnach)