Kategoria: Psychoedukacja

15 maja, 2021

Osoby zainteresowane terapią-dialektyczno behawioralną zapraszamy na konsultacje do Katarzyny Konopki. Osoby zainteresowane umówieniem konsultacji zapraszamy do kontaktu pod numerem tel: 790-250-587.

Po całym dniu szkoły, pracy lub innych aktywności, kilka godzin snu powinno być chwilą wytchnienia dla każdego z nas. Co powinniśmy zrobić, gdy spokojny sen jest przerwany przez koszmar senny lub co zrobić by zadbać wcześniej o sen bez koszmarów? W tym artykule postaramy się znaleźć odpowiedź na te pytania.

GDY KOSZMARY SENNE UNIEMOŻLIWIAJĄ SEN

  1. Przećwicz najpierw relaksację, przyjemne wyobrażenia i umiejętności radzenia sobie, aby się upewnić, że jesteś gotowy do pracy nad zmianą koszmarów sennych. Miarowo oddychaj, wykonuj ćwiczenia związane z mądrym umysłem, słuchaj muzyki. Skorzystaj z medytacji “bezpieczne miejsce“.
  2. Wybierz nawracający koszmar. Będzie to koszmar, z którym będziesz pracować. Odłóż traumatyczne koszmary do czasu, aż będziesz przygotowany do pracy z nimi- lub, jeśli zamierzasz pracować z traumatycznym koszmarem, pomiń krok 3.
  3. Zapisz koszmar. Uwzględnij wrażenia zmysłowe (wzrokowe, węchowe, słuchowe, smakowe itd.). Weź także pod uwagę wszelkie myśli, uczucia i założenia na temat siebie podczas snu.
  4. Wybierz inny rezultat koszmaru. Zmiana powinna nastąpić PRZED momentem, w którym coś traumatycznego lub złego przytrafia się tobie lub innym osobom w koszmarze. Zasadniczo masz wymyślić zmianę, która zapobiegnie złemu rezultatowi koszmaru. Uwaga: Zmiany w koszmarach mogą być bardzo niezwykłe (np. możesz stać się osobą o ponadludzkiej mocy, która potrafi uciec w bezpieczne miejsce lub odeprzeć napastników). Napisz zakończenie, które da ci poczucie spokoju, kiedy się obudzisz. Zmienione rezultaty mogą dotyczyć myśli, uczuć i założeń na temat siebie.
  5. Zapisz cały koszmar wraz ze zmianami.
  6. Przed pójściem spać zastosuj ćwiczenia w wyobraźni i relaksację. Ćwicz zmieniony koszmar, wizualizując go co wieczór przed ćwiczeniami relaksacyjnymi.
  7. Stosuj ćwiczenia w wyobraźni i relaksację w ciągu dnia. Wizualizuj sobie nowy sen możliwie jak najczęściej w ciągu dnia, stosując potem relaksację.

CO ROBIĆ GDY NIE MOŻEMY ZASNĄĆ?

W CELU ZWIĘKSZENIA PRAWDOPODOBIEŃSTWA ODPOCZYNKU PODCZAS SNU

  1. Opracuj stały rytm snu i aktywności i trzymaj się go. Kładź się spać i wstawaj z łóżka o tych samych godzinach każdego dnia. W ciągu dnia unikaj drzemek trwających dłużej niż 10 minut.
  2. Nie używaj łóżka w ciągu dnia do takich czynności, jak oglądanie telewizji, rozmawianie prze telefon czy czytanie.
  3. Przygotowując się do snu, wyłącz światło oraz ustaw odpowiednią temperaturę- tak aby było przyjemnie i względnie chłodno.
  4. Daj sobie od 30 do 60 minut na zaśnięcie.
  5. Unikaj katastroficznych myśli. Nie rezygnuj ze snu w ciągu nocy i nie podejmuj typowej dla dnia aktywności.

JEŚLI JESTEŚ SPOKOJNY, ALE NIE MOŻESZ ZASNĄĆ

  1. Wstań z łóżka, przejdź do innego pokoju i poczytaj książkę. Gdy poczujesz zmęczenie lub senność wróć do łóżka.
  2. Zjedz lekką przekąskę np. jabłko.

JEŚLI ODCZUWASZ LĘK LUB NIE MOŻESZ PRZESTAĆ ROZMYŚLAĆ:

  1. Ochlap twarz zimną wodą, a potem wróć szybko do łóżka i poćwicz miarowe oddychanie. Pamiętaj, że jeśli cierpisz na jakąś chorobę somatyczną, zapytaj lekarza, czy zimna woda ci nie zaszkodzi.
  2. Skup się na doznaniach cielesnych towarzyszących ruminacjom (ruminacje są często ucieczką od trudnych doznań emocjonalnych).
  3. Zacznij czytać jakąś emocjonalnie wciągającą powieść, aż poczujesz chęć snu. Odłóż wtedy książkę, zamknij oczy i spróbuj wyobrazić sobie, jak dalej potoczy się akcja.
4 kwietnia, 2021

Osoby zainteresowane terapią-dialektyczno behawioralną zapraszamy na konsultacje do Katarzyny Konopki. Zapraszamy do kontaktu pod numerem tel: 790-250-587

  1. ODPRĘŻANIE SIĘ
  2. OGLĄDANIE SERIALU/FILMU NP. NA NETFLIX
  3. JOGGING/SPACER
  4. SŁUCHANIE MUZYKI NP. NA SPOTIFY
  5. OPALANIE SIĘ
  6. ŚMIECH
  7. CZYTANIE CZASOPISM LUB GAZET
  8. ZAJMOWANIE SIĘ SWOIM HOBBY (NP.MODELARSTWO, UPRAWIANIE OGRODU)
  9. PRZYPOMINANIE SOBIE PIĘKNYCH KRAJOBRAZÓW

10. UPRAWIANIE KARATE/JUDO/JOGI

11. PIELĘGNACJA ROŚLIN

12. ĆWICZENIA

13.JAZDA NA ROWERZE LUB MOTOCYKLU

14.ŚPIEWANIE

15. ROZWÓJ DUCHOWY

16.JAZDA NA DESKOROLCE/ROLKACH

17.MALOWANIE

18.JAZDA SAMOCHODEM

19.GRA NA INSTRUMENTACH MUZYCZNYCH

20. GOTOWANIE

21.PISANIE (KSIĄŻEK, WIERSZY, ARTYKUŁÓW,PAMIĘTNIKA,LISTÓW)

22.KAWA I GAZETA WCZESNYM RANKIEM

23.OGLĄDANIE TELEWIZJI

24.CZYTANIE POWIEŚCI

25.TANIEC

26.MEDYTACJA,JOGA

27.ZAJMOWANIE SIĘ AKWARIUM

28.ROZWIĄZYWANIE KRZYŻÓWEK

29.KUPOWANIE KSIĄŻEK

30.DRZEMANIE

31. DBANIE O ZWIERZĘTA DOMOWE

32. POMAGANIE INNYM W RAMACH WOLONTARIATU

33. PROWADZENIE BLOGA

34. NAUCZENIE SIĘ NOWEJ UMIEJĘTNOŚCI

35. PATRZENIE NA KSIĘŻYC LUB GWIAZDY

36. NAUKA JĘZYKA OBCEGO NP. ZA POMOCĄ DUOLINGO

13 marca, 2021

Osoby zainteresowane terapią-dialektyczno behawioralną zapraszamy na konsultacje do Katarzyny Konopki. Zapraszamy do kontaktu pod numerem tel: 790-250-587

Użyj przeciwstawnego działania, kiedy twoje emocje NIE pasują do faktów lub kiedy działanie zgodnie z emocjami NIE jest skuteczne. Z każdą emocją powiązany jest impuls do działania. Zmień emocję, działając przeciwstawnie do tego impulsu.

PRZECIWSTAWNE DZIAŁANIE KROK PO KROKU

Krok 1. ROZPOZNAJ I NAWZWIJ EMOCJĘ, którą chcesz zmienić.

Krok 2. SPRAWDŹ FAKTY, aby się przekonać, czy twoja emocja jest uzasadniona faktami. Sprawdź także, czy nasilenie i czas trwania emocji pasują do faktów. Emocja jest uzasadniona, kiedy pasuje do faktów.

Krok 3. ROZPOZNAJ I OPISZ WŁASNE IMPULSY DO DZIAŁANIA

Krok 4. ZAPYTAJ MĄDREGO UMYSŁU, czy wyrażenie tej emocji lub działanie pod jej wpływem jest skuteczne w tej sytuacji.

Krok 5. OKREŚL DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE do impulsów związanych z emocją.

Krok 6. PODEJMIJ DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE do impulsów związanych z emocją Z PEŁNYM ZAANGAŻOWANIEM.

Krok 7. POWTARZAJ DZIAŁNIE PRZECIWSTAWNE do impulsów związanych z emocją aż do zmiany emocji.

DZIAŁANIE PRZECIWSTTAWNE DO STRACHU

Strach pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • istnieje zagrożenie dla twojego życia lub dla życia kogoś, na kim ci zależy
  • istnieje zagrożenie dla twojego zdrowia lub zdrowia kogoś, na kim ci zależy
  • istnieje zagrożenie dla twojego dobrostanu lub dla dobrostanu kogoś, na kim ci zależy

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych ze strachem. Na przykład:

  1. Rób to, czego się boisz
  2. Nie unikaj zdarzeń, miejsc, zadań, zajęć i ludzi, których się obawiasz
  3. Zmień postawę i mów zdecydowanym głosem. Podnieś głowę i wzrok.
  4. Miarowo oddychaj, wdychaj głęboko powietrze i wydychaj je powoli.

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO GNIEWU

Gniew pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • Wykonanie ważnego celu lub czynności jest utrudnione
  • Ty lub ktoś na kim ci zależy jesteście atakowani lub ranieni
  • Ty lub ktoś na kim ci zależy jesteście obrażani
  • Integralność twojej grupy społecznej jest zagrożona

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych z gniewem. Na przykład:

  1. Zamiast atakować osobę, na którą jesteś zły, na chwilę się wycofaj z interakcji i poczekaj aż gniew ustąpi.
  2. Wdychaj i wydychaj powietrze głęboko i powoli.
  3. Bądź miły
  4. Spróbuj zrozumieć drugą osobę i jej punkt widzenia na sytuację wywołującą w Tobie gniew. Postaraj się wyobrazić sobie prawdopodobne przyczyny wystąpienia danej sytuacji. Nie osądzaj intencji osoby, która wywołuje w Tobie gniew.
  5. Zmień postawę swojego ciała. Rozluźnij mięśnie twarzy, szczęki, dłoni, a także brzucha i klatki piersiowej

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO ODRAZY

Odraza pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • Coś co zjadłeś lub wypiłeś wywołało w tobie nudności
  • Ktoś kogo bardzo nie lubisz dotknął cię lub kogoś na kim ci zależy

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych z odrazą. Na przykład:

  1. Jedz, pij, stój blisko potrawy, picia, które wywołuje w tobie odrazę.
  2. Rozluźnij mięśnie klatki piersiowej i brzucha
  3. Rozluźnij mięśnie twarzy i żuchwy
  4. Wdychaj powiertrze głęboko i wydychaj je powoli.

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO ZAZDROŚCI

Zazdrość pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć inna osoba lub grupa ma to co chcesz mieć lub potrzebujesz, a ty tego nie masz lub gdy ważna dla ciebie relacja jest zagrożona. Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych z zazdrością. Na przykład:

  1. Zrób listę rzeczy, za które jesteś wdzięczny
  2. Sprawdź fakty
  3. Rozluźnij dłonie
  4. Rozluźnij mięśnie twarzy, żuchwy, klatki piersiowej i brzucha
  5. Wdychaj powietrze głęboko i wydychaj je powoli

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO SMUTKU

Smutek pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć:

  • Utraciłeś kogoś lub coś
  • Sprawy nie dzieją się tak, jakbyś chciał lub oczekiwał i miał nadzieję, że się wydarzą

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych ze smutkiem. Na przykład:

  1. Bądź aktywny
  2. Unikaj unikania
  3. Rób rzeczy, które dobrze ci wychodzą i są dla ciebie przyjemne, w których czujesz się skuteczny i pewny siebie.
  4. Skup się na chwili obecnej. Próbuj robić nowe rzeczy
  5. Zmień swoją postawę. Unieś głowę w górę, otwórz oczy szeroko, mów pewnym głosem
  6. Biegaj, spaceruj lub wykonuj inne ćwiczenia fizyczne

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO WSTYDU

Wstyd pasuje do rzeczywistej sytuacji jeśli zostanie ujawniona jakaś twoja cecha lub twojego zachowania.

Podejmuj przeciwstawne działania do twoich impulsów związanych ze wstydem. Na przykład zmień postawę ciała: unieś głowę, wypnij pierś, podtrzymuj kontakt wzrokowy. Mów w sposób opanowany.

DZIAŁANIE PRZECIWSTAWNE DO POCZUCIA WINY

Poczucie winy pasuje do rzeczywistej sytuacji, ilekroć Twoje zachowanie narusza twoje wartości lub zasady moralne.

Podejmuj działania przeciwstawne do twoich impulsów związanych z poczuciem winy. Na przykład zmień postawę ciała: unieś głowę, wypnij pierś, podtrzymuj kontakt wzrokowy. Mów w sposób opanowany. Staraj się zmienić wartości osoby lub grupy. Uprawomocniaj siebie.

28 lutego, 2021

Osoby zainteresowane psychoterapią poznawczo-behawioralną zapraszamy do psychoterapeutki CBT  Weroniki Molińskiej. Zapisy pod nr tel: 790-250-587

Model poznawczy sugeruje istnienie kilku poziomów oceny poznawczej. Najbardziej dostępnym poziomem są myśli automatyczne, które pojawiają się spontanicznie, wydają się trafne i wiążą się z problematycznym zachowaniem bądź przykrymi emocjami. Owe myśli można klasyfikować jako: czytanie w myślach, personalizację, nadawanie etykiet, przepowiadanie przyszłości, snucie czarnych wizji przyszłości , myślenie typu “wszystko albo nic”.

JAK MYŚLI WYWOŁUJĄ UCZUCIA

U podstaw terapii poznawczej leży założenie, że sposób, w jaki interpretujemy zdarzenia, określa nasze uczucia i zachowanie. Uczucia to wewnętrzne doznawanie emocji- czucie, że jestem zalękniony, przygnębiony, zły, przestraszony, pozbawiony nadziei, szczęśliwy, podekscytowany, obojętny, ciekawy, bezradny, rozżalony czy samokrytyczny. Warto obserwować swoje negatywne uczucia. Kiedy zauważymy negatywne uczucie warto je zapisać. Uczucia to na przykład: smutek, lęk, strach, poczucie beznadziejności, złość, zmieszanie. Warto dodać towarzyszącą temu negatywnemu uczuciu myśl. Na przykład uczuciem może być lęk, a towarzyszącą mu myślą: “Boję się, że źle mi pójdzie w pracy”. Cała myśl brzmi więc: “Czuję lęk, ponieważ boję się, że źle mi pójdzie w pracy”.

ROZRÓŻNIANIE MYŚLI OD FAKTÓW

Kiedy czujemy złość lub jesteśmy przygnębieni, często traktujemy myśli tak, jakby były faktami. Warto uważnie obserwować zdarzenia wywołujące bądź poprzedzające określone przekonania i uczucia, i zapisać je. Warto również sprawdzić, czy bierzemy wszystkie możliwości i fakty pod uwagę. Na przykład osoba mająca myśl “Nie jestem przygotowany do egzaminu”, nie uwzględnia tego, że jest inteligentna, chodziła na zajęcia i przeczytała zadany materiał.

OCENA NASILENIA EMOCJI I WIARY W TRAFNOŚĆ MYŚLI

Kiedy czujemy złość warto zadać sobie pytanie “Jak bardzo jestem zdenerwowany i jak mocno wierzę w słuszność przekonania?”. Ocenić nasilenie uczucia (emocji) na skali od 0 do 100% gdzie 0 oznacza całkowity brak danego uczucia, a 100% odpowiada największemu jego nasileniu. Podobnie należy postąpić z oceną wiary w słuszność myśli: 0% oznacza całkowity brak wiary, a 100%- pełne przekonanie o jej słuszności. Warto też zastanowić się dlaczego czasem czujemy się lepiej. Czy w momentach przygnębienia angażujemy się w określone czynności? Czy w momentach przygnębienia myślimy inaczej niż zwykle?

KLASYFIKOWANIE ZNIEKSZTAŁCEŃ W MYŚLENIU

Do zniekształceń w myśleniu należą: wyciąganie pochopnych wniosków, etykietowanie, czytanie w myślach, umniejszanie znaczenia sytuacji i wydarzeń pozytywnych. Czytanie w myślach polega na zakładaniu, że wiemy, co myślą inni, choć nie mamy na to wystarczających dowodów. Na przykład “On myśli, że jestem do niczego”.

Etykietowanie to przypisywanie cech negatywnych sobie lub innym. Filtr negatywny to skupianie się na aspektach negatywnych i niezauważanie pozytywnych. Postrzeganie ludzi w kategoriach czarno-białych. Uważnie obserwuj swoje negatywne myśli i nazwij zniekształcenia myślowe im towarzyszące.

15 lutego, 2021

Zapraszamy na konsultacje psychoterapeutyczne do Aleksandry Radomskiej, psychoterapeutki poznawczo-behawioralnej (CBT)dialektyczno-behawioralnej (DBT) łączącej w swojej pracy techniki terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT). Osoby zainteresowane umówieniem wizyty zapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu 790-250-587.

Źródłem wielu emocji i działań są myśli i interpretacje dotyczące zdarzeń, a nie same zdarzenia. Zbadanie własnych myśli i sprawdzenie faktów może pomóc w zmianie naszych emocji.

JAK SPRAWDZAĆ FAKTY?

  1. Zastanów się jaką emocję chcesz zmienić?
  2. Zadaj sobie pytanie: Co jest zdarzeniem pobudzającym dla mojej emocji? Opisz fakty zaobserwowane za pośrednictwem zmysłów. Podważ oceny, skrajne i czarno-białe sądy.
  3. Zadaj sobie pytanie: Jakie są moje interpretacje, myśli i założenia dotyczące zdarzenia? Rozważ inne możliwe interpretacje. Ćwicz patrzenie na sytuację z wszystkich stron i z różnych punktów widzenia. Przetestuj swoje interpretacje i założenia pod kątem ich zgodności z rzeczywistą sytuacją.
  4. Zadaj sobie pytanie: Czy zakładam zagrożenie? Nazwij zagrożenie. Oceń ryzyko, że groźne zdarzenie naprawdę nastąpi. Wyobraź sobie tyle innych możliwych rezultatów, ile tylko zdołasz.
  5. Zadaj sobie pytanie: Co jest katastrofą? Wyobraź sobie skuteczne radzenie sobie z katastrofą.
  6. Zadaj sobie pytanie: Czy moja emocja lub jej nasilenie pasują do okoliczności?
11 lutego, 2021

Zapraszamy na konsultacje psychoterapeutyczne do Aleksandry Radomskiej, psychoterapeutki poznawczo-behawioralnej (CBT)dialektyczno-behawioralnej (DBT) łączącej w swojej pracy techniki terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT). Osoby zainteresowane umówieniem wizyty zapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu 790-250-587.

INWENTARZ TWOJEGO CIERPIENIA

SPORZĄDŹ LISTĘ WSZYSTKICH KWESTII, KTÓRE AKTUALNIE SPRAWIAJĄ CI TRUDNOŚĆ. POMIŃ WYDARZENIA ZEWNĘTRZNE LUB SYTUACYJNE NIEZALEŻNE OD TWOICH REAKCJI. LISTA TA POWINNA ZAWIERAĆ WSZELKIE TWOJE MYŚLI, UCZUCIA, WSPOMNIENIA, PRAGNIENIA, DOZNANIA CIELESNE, NAWYKI BĄDŹ SKŁONNOŚCI BEHAWIORALNE, KTÓRE MOGĄ BUDZIĆ TWÓJ NIEPOKÓJ. PO STWORZENIU LISTY WRÓĆ MYŚLAMI DO ZAPISANYCH NA NIEJ SPRAW I ZASTANÓW SIĘ, OD JAK DAWNA STANOWIĄ ONE DLA CIEBIE PROBLEM. ZAPISZ TO. UPORZĄDKUJ ZAPISANE SPRAWY POD WZGLĘDEM SIŁY, Z JAKĄ ODDZIAŁUJĄ NA TWOJE ŻYCIE. NASTĘPNIE ZAPISZ JE PONIŻEJ W NOWEJ KOLEJNOŚCI. NA POCZĄTKU POWINNY ZNALEŹĆ SIĘ TE KWESTIE, KTÓRE STANOWIĄ ŹRÓDŁO NAJMNIEJSZYCH KŁOPOTÓW. NA KONIEC PO PRAWEJ STRONIE LISTY NARYSUJ STRZAŁKI MIĘDZY TYMI KWESTIAMI, KTÓRE SĄ ZE SOBĄ POWIĄZANE.

Ból w ujęciu terapii ACT można podzielić na dwa rodzaje: ból obecności (problemy, które są obecne w twoim życiu i wolałbyś, żeby się skończyły) i ból braku ( ból związany z działaniami w jakie chcielibyśmy się zaangażować, gdyby sprawy w naszym życiu przybrały inny obrót). Przykładem bólu obecności może być lęk społeczny. Lęk odczuwany w sytuacjach towarzyskich, ma charakter rzeczywisty i jest obecny w chwili, w której go odczuwamy. Przykładem bólu braku może być fobia społeczna. Być może cierpiący na nią człowiek wysoko ceni kontakty z ludźmi, ale strach powstrzymuje go przed nawiązywaniem istotnych relacji.

Jeśli próbujesz pozbyć się złych odczuć, takich jak ból, wówczas nietylko doświadczasz ich coraz intensywniej, ale dodatkowo wydarzenia, które wcześniej były neutralne, mogą stać się drażniące. To samo dotyczy skłonności behawioralnych, czyli zachowań, które są zaprogramowane do takiego stopnia, że sama myśl o nich uruchamia łańcuch zdarzeń cielesnych i psychicznych predysponujących nas do zachowania się w zaprogramowany sposób.

ARKUSZ STRATEGII RADZENIA SOBIE

WYPISZ MYŚLI LUB UCZUCIA, KTÓRE PRZYSPARZAJĄ CI BÓLU. W NASTĘPNEJ KOLUMNIE ZAPISZ JEDNĄ ZE STRATEGII, KTÓRĄ WYKORZYSTUJESZ, ABY PORADZIĆ SOBIE Z DANĄ BOLESNĄ MYŚLĄ LUB UCZUCIEM. GDY JUŻ TO ZROBISZ, OCEŃ TĘ TAKTYKĘ W ASPEKCIE CZASOWYM. NAJPIERW ODPOWIEDZ NA PYTANIE, NA ILE OKAZAŁA SIĘ ONA SKUTECZNA W PERSPEKTYWIE KRÓTKOTERMINOWEJ, CZY UZYSKAŁEŚ DZIĘKI NIEJ NATYCHMIASTOWĄ ULGĘ (KOLUMNA TRZECIA). NATOMIAST W CZWARTEJ KOLUMNIE OCEŃ SWOJĄ STRATEGIĘ POD WZGLĘDEM SKUTECZNOŚCI W PERSPEKTYWIE DŁUGOTERMINOWEJ. ZASTANÓW SIĘ, W JAKIM STOPNIU TWÓJ BÓL JEST SPOWODOWANY PRZEZ BOLESNE MYŚLI CZY ODCZUCIA. CZY PODJĘTE PRZEZ CIEBIE ZACHOWANIA ZDOŁAŁY GO ZREDUKOWAĆ NA PRZESTRZENI CZASU? OCEŃ SWOJE KRÓTKO- I DŁUGOTERMINOWE STRATEGIE W SKALI OD 1 DO 5, GDZIE 1 OZNACZA “CAŁKOWICIE NIESKUTECZNA”, A 5- NIEZWYKLE SKUTECZNA”.

DZIENNIK STRATEGII RADZENIA SOBIE

Rejestruj w nim to, co dzieje się w twoim życiu, kiedy przeżywasz psychicznie bolesne chwile. Zarejestruj: okoliczności danej sytuacji, swoje wewnętrzne reakcje (konkretne myśli, uczucia, wspomnienia lub doznania fizyczne), a także konkretne strategie radzenia sobie, z jakich następnie skorzystałeś (odwracanie uwagi, usiłowanie wyjścia z danej sytuacji).

UNIKANIE DOŚWIADCZANIA

Unikanie doświadczania to proces polegający na próbie uniknięcia własnych doświadczeń (myśli, uczuć, wspomnień, doznań cielesnych, skłonności behawioralnych), nawet jeśli może spowodować to długotrwałe problemy behawioralne. Unikanie doświadczania osłabia pozytywne działania.

30 stycznia, 2021

W centrum „Amygdala” zapraszamy na konsultacje do Psychotraumatologa Michała Dolistowskiego, który jest dyplomowanym psychologiem diagnostą- certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587, a także zachęcamy do umówienia wizyty za pomocą TERMINARZA WIZYT

Przedrostek ‘parent’ w słowie parentyfikacja oznacza rodzica. Artykuł ten mówi o tym, czym jest parentyfikacja, i jaki ma wpływ na dzieci. Kiedy u dziecka kształtuje się odpowiedzialność za emocjonalny i fizyczny komfort rodzica, mówimy o parentyfikacji. To sytuacja, w której dochodzi do odwrócenia ról w rodzinie, czyli to dziecko staje się osobą, która troszczy się o dobrostan dorosłego. Parentyfikacja jest formą zaniedbania dziecka, mającą znamiona przemocy emocjonalnej i może mieć poważne konsekwencje dla jego dalszego rozwoju. Jest to sytuacja, w której dziecko poświęca własne potrzeby- uwagi, bezpieczeństwa i uzyskiwania wsparcia w rozwoju- po to, by dostosować się do instrumentalnych lub emocjonalnych potrzeb rodzica i troszczyć się o nie. Obciążenie, które dźwiga w takiej sytuacji dziecko, przekracza jego możliwości radzenia sobie. Na poziomie emocjonalnym dziecko może się czuć jak matka/ojciec własnej matki/ojca, jak ich partner/partnerka, rozjemca, rodzinny psycholog.

W dzieciństwie schemat samopoświęcenia pełni rolę adaptacyjną. Dziecko, które doświadcza zaniedbania materialnego lub emocjonalnego ze strony rodziców, jest starającą się przetrwać ofiarą. Parentyfikacja utrudnia psychiczne oddzielenie od rodzica, które jest warunkiem prawidłowego rozwoju. Może wytworzyć u dziecka schemat uwikłania emocjonalnego.

Szczególnie narażone na parentyfikację jest dziecko:

  • którego rodzice z jakichś powodów nie mogą zająć się nim i/lub jego rodzeństwem
  • którego rodzice mają poważne problemy finansowe
  • którego rodzice są nadmiernie skupieni na pracy
  • którego rodzic jest maltretowany przez drugiego rodzica lub innego krewnego
  • którego rodzic jest samotny, po rozwodzie lub owdowiały

W jakich rolach może być obsadzane dziecko?

  • powiernik- np. w czasie konfliktu rodziców
  • zastępczy partner- np. po rozwodzie rodziców lub gdy mąż/żona jest chory i chwilowo niedostępny. Dziecko może oferować fizyczną bliskość rodzicom, wspólne spanie, przytulanie, dotyk (również o charakterze seksualnym)
  • gosposia-dziecko sprząta, gotuje, pierze, robi zakupy
  • opiekunka do dziecka- zajmuje się młodszym rodzeństwem
  • opiekun rodzica
  • sekretarka
  • terapeuta- opiekuje się emocjonalnie rodzicem np. chorym na depresję lub w trakcie kryzysu. Wspiera go, pociesza, gdy jest smutny, rozładowuje negatywne emocje rodzica
  • mediator rodzinny/sędzia
  • kozioł ofiarny- przyjmuje ciosy, wyzwiska, często jest odbiorcą trudnych emocji jednego z rodziców by chronić drugiego
  • rodzinny bohater- chroni np. matkę przed ciosem pijanego ojca, wzywa pomoc do rodzica np. karetkę

OPIEKUN RODZINY

Mechanizm parentyfikacji opiera się na tym, że dziecko poświęca swoje potrzeby, na rzecz potrzeb swojego rodzica/rodziców. Schemat samopoświęcenia się dziecka tworzy się zwykle, gdy któryś z rodziców jest ciężko chory, cierpi na depresję lub jest uzależniony. Dziecko stara się pomóc cierpiącemu rodzicowi najlepiej jak potrafi, ponieważ jest całkowicie od niego zależne. Może być uległe, podporządkowane, gotowe do poświęceń oraz monitorowania potrzeb rodzica i zaspokojenia ich.

DO CZEGO PROWADZI PARENTYFIKACJA?

Osoby, które w dzieciństwie wzięły na siebie ciężar odpowiedzialności za dobrostan rodziny, cierpią często na depresję, wykazują niskie poczucie własnej wartości, przeżywają wstyd i poczucie winy.

JAK UCHRONIĆ DZIECKO PRZED PARENTYFIKACJĄ?

  1. Nie rób z dziecka swojego powiernika. Twoje dziecko nie może stać się twoim nowym najlepszym przyjacielem lub terapeutą. Ono jest za małe, by zastanawiać się, jak rozwiązać problemy dorosłych. Szukaj dla siebie pomocy wśród swojej rodziny/przyjaciół lub jeśli potrzebujesz pomocy zgłoś się do psychoterapeuty.
  2. Bądź wsparciem dla swojego dziecka.
  3. Unikaj komentarzy wzywających dziecko do dzielności i zaradności. Nie popędzaj dziecka w dorastaniu i nie żądaj od niego wypełniania zadań przewyższających jego kompetencje i zasoby na dany moment rozwoju.

29 grudnia, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną u Aleksandry Radomskiej. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587.

SYNONIMY

  • żal
  • wyrzuty sumienia
  • skrucha

INTERPRETACJE ZDARZEŃ POBUDZAJĄCYCH POCZUCIE WINY

  • Myślenie, że zachowaliśmy się źle

ZMIANY BIOLOGICZNE I DOŚWIADCZENIA

  • Rumieńce, wypieki na twarzy
  • Roztrzęsienie, nerwowość
  • Duszenie się

FORMY WYRAZU I DZIAŁANIA

  • Próby naprawienia szkody, zadośćuczynienia za krzywdy
  • Proszenie o przebaczenie, przepraszanie, przyznanie się do winy
  • Poświęcanie się w celu zrekompensowania strat

NASTĘPSTWA

  • Podejmowanie postanowień o zmianie
  • Dokonywanie zmian w zachowaniu
29 grudnia, 2020

centrum Amygdala oferujemy terapię dialektyczno-behawioralną u Aleksandry Radomskiej. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587 .

SYNONIMY

  • zażenowanie
  • nieśmiałość
  • zakłopotanie
  • skrępowanie

ZDARZENIA POBUDZAJĄCE

  • Odrzucenie przez ludzi, na których nam zależy
  • Porównanie jakiegoś aspektu siebie lub swojego zachowania ze standardem i uznanie, że nie spełniamy tego standardu
  • Wyśmiewanie
  • Krytykowanie publiczne/ w obecności innej osoby; przypomnienie sobie o publicznej krytyce
  • Odrzucenie lub krytykowanie za coś, za co spodziewaliśmy się pochwały
  • Przeżywanie emocji, które zostały unieważnione
  • Ujawnienie bardzo prywatnego aspektu o nas samych lub o naszym życiu
  • Porażka w czymś, w czym naszym zdaniem jesteśmy (lub powinniśmy być) kompetentni

INTERPRETACJE ZDARZEŃ POBUDZAJĄCE DO UCZUCIA WSTYDU

  • Przekonanie, że inni nas odrzucą (lub odrzucili)
  • Ocenianie siebie jako gorszego, “niewystarczająco dobrego”, nie tak dobrego jak inni; samounieważnienie
  • Porównywanie się z innymi i myślenie, że jesteśmy “przegrani”
  • Przekonanie, że jesteśmy niegodni miłości
  • Myślenie, że jesteśmy ułomni
  • Myślenie, że jesteśmy do niczego
  • Przekonanie, że nasze ciało (lub jego część) jest za duże, za małe lub brzydkie
  • Myślenie, że nie spełniliśmy oczekiwań innych ludzi wobec nas

ZMIANY BIOLOGICZNE I DOŚWIADCZENIA

  • Ból w żołądku
  • Poczucie lęku
  • Chęć skurczenia się lub zniknięcia
  • Chęć ukrycia się lub zasłonięcia twarzy i ciała

FORMY WYRAZU I DZIAŁANIA

  • Ukrywanie zachowanie lub jakiejś cechy przed innymi ludźmi
  • Unikanie osób, które nas skrytykowały
  • Wycofanie; zakrywanie twarzy
  • Ciągłe przepraszanie
  • Opuszczanie wzorku, niepatrzenie na innych
  • Mówienie ściszonym głosem

NASTĘPSTWA

  • Przejawianie impulsywnych zachowań w celu odwrócenia swojej uwagi
  • Depersonalizacja, doświadczenia dysocjacyjne, drętwienie lub wstrząs
  • Izolacja, poczucie wyobcowania
  • Upośledzenie zdolności rozwiązywania problemów

29 grudnia, 2020

centrum Amygdala dyplomowanym psychologiem diagnostą oraz psychotraumatologiem -certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychologicznego- jest Michał Dolistowski. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587, a także zachęcamy do umówienia wizyty za pomocą TERMINARZA WIZYT.

Samobójstwa Dzieci i Młodzieży stanowią trzecią (po wypadkach i nowotworach) przyczynę zgonów wśród młodych ludzi. Wiele samobójstw i prób pozbawienia się życia dokonywanych jest w wieku 15-19 lat. Do samobójstwa może prowadzić depresja intoksykacyjna wywołana przez środki psychoaktywne (alkohol, narkotyki, leki), depresja w przebiegu choroby afektywnej lub reakcja depresyjna spowodowana traumatycznymi wydarzeniami i doświadczeniami lub/i przewlekłym stresem. Czasami samobójstwo jest wynikiem halucynacji u osób chorych na schizofrenię.

CZYNNIKI CHRONIĄCE I CZYNNIKI RYZYKA

Zachowania samobójcze niespowodowane, niespowodowane przez chorobę psychiczną, powstają w wyniku interakcji licznych czynników: indywidualnych, rodzinnych, środowiskowych.

Czynniki chroniące młodzież przed samobójstwem:

  • spójna rodzina (członkowie rodziny okazują sobie zainteresowanie i udzielają sobie wsparcia)
  • umiejętność stawiania czoła trudnościom
  • osiągnięcia szkolne
  • poczucie więzi ze środowiskiem szkolnym
  • dobre relacje z rówieśnikami w szkole
  • brak dostępu do broni palnej, leków
  • umiejętność poszukiwania pomocy i porady u innych
  • umiejętność kontrolowania impulsów
  • umiejętność rozwiązywania problemów i konfliktów
  • integracja ze środowiskiem: liczne okazje do uczestnictwa we wspólnie podejmowanych działaniach, w wydarzeniach szkolnych i kołach zainteresowań
  • poczucie sensu życia, zaufanie do siebie i innych
  • stabilne środowisko
  • dostęp do pomocy psychologiczno-pedagogicznej i medycznej

Czynniki zwiększające ryzyko samobójstw wśród uczniów:

  • nastawienie na osiągnięcia w nauce: wysokie wymagania przy braku wsparcia
  • bezosobowe relacje nauczycieli z uczniami i rodzicami, obojętność lub wrogość, nieznajomość problemów i potrzeb uczniów, chaos i brak dyscypliny lub nadmierna dyscyplina i restrykcje, przemoc rówieśnicza i brak zdecydowanej reakcji na nią ze strony nauczycieli
  • tolerowanie lub niezauważanie używania przez uczniów środków psychoaktywnych
  • brak oferty zajęć rozwijających zainteresowania uczniów
  • brak oferty pomocy psychologiczno-pedagogicznej

ETAPY DROGI DO SAMOBÓJSTWA

Młody człowiek w bardzo trudnej sytuacji doświadcza silnych emocji- jak lęk, gniew, żal, wstyd i upokorzenie, poczucie winy i smutek- które po pewnym czasie doprowadzają do stanu permanentnego przeciążenia emocjonalnego i depresji. Mogą pojawić się myśli rezygnacyjne, rozważania na temat bezsensu życia, wyobrażanie sobie śmierci na skutek nieuleczalnej choroby lub wypadku. Etapy drogi do samobójstwa można podzielić na trzy fazy.

  • Myśli samobójcze- rozważania, że dobrze byłoby nie żyć, fantazjowanie o własnej śmierci (wyobrażanie sobie pogrzebu, reakcji otoczenia, fantazje na temat wpływu własnej śmierci na dalsze losy innych osób
  • Zamiary (tendecncje) samobójcze– podjęcie decyzji i poszukiwanie informacji o skutecznych sposobach odebrania sobie życia: testowanie ich
  • Samobójstwo dokonane

Sygnały zagrożenia:

  • wycofywanie się z kontaktów z rodziną i z przyjaciółmi
  • zainteresowanie lub wręcz zaobsorobowanie śmiercią
  • wyraźne zmiany osobowości i nastroju
  • trudności z koncentracją
  • trudności w szkole: obniżenie wyników w nauce
  • zmiana dotychczasowych zwyczajów dotyczących jedzenia i snu (utrata apetytu lub objadanie się, bezsenność lub nadmierna senność)
  • utrata zainteresowań
  • częste uskarżanie się na fizyczne dolegliwości, przeważnie powiązane z emocjami, jak bóle głowy, bóle żołądka lub uczucie zmęczenia
  • nieustanne znudzenie
  • zaniechanie dbałości o wygląd
  • rozmowy o samobójstwie lub jego planowaniu
  • wzrost impulsywności, zachowania buntownicze lub ucieczkowe wynikające z ogromnego napięcia emocjonalnego
  • alkohol i narkotyki, jako próba “znieczulenia się w cierpieniu” lub forma wołania o pomoc
  • odrzucanie pomocy, poczucie że udzielenie pomocy jest już niemożliwe
  • wypowiadanie komunikatów na temat beznadziejności życia, braku wyjścia, własnej bezwartościowości
  • odrzucanie otrzymywanych pochwał
  • wypowiadanie co jakiś czas komunikatów typu: “Niedługo przestanę być dla ciebie problemem”
  • nagłe przejście z depresji do stanu zadowolenia. Zykle oznacza to, że uczeń po okresie walki wewnętrznej, podjął już decyzję o ucieczce od problemów i zakończeniu swego życia
  • rozdanie kolegom swoich ulubionych przedmiotów, oddawanie domowych zwierzaków w dobre ręce
  • wypowiadanie komunikatów typu: “Jestem niczym”, “Nie warto się mną zajmować”, “Chciałbym umrzeć”, “Zamierzam się zabić”, “Nie powinnam się urodzić”

Myśli i tendencje samobójcze nastolatki często ujawniają w swoich utworach literackich i plastycznych. Myśli o samobójstwie powstają w wyniku oceny swojej sytuacji jako pułapki życiowej, z której nie ma wyjścia. Osoby o obniżonym nastroju mają skłonności do przeprowadzania bilansu życiowego, który przeważnie wypada ujemnie.