Kategoria: SEKSUOLOGIA

23 kwietnia, 2020

W centrum Amygdala Psychologiem Diagnostą specjalizującym się w Diagnozowaniu Zaburzeń Pożądania jest Michał Dolistowski . Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587 lub zachęcamy do umówienia wizyty za pomocą REJESTRACJI ONLINE.

Zaburzenia pożądania seksualnego należą do najczęstszych problemów seksualnych, z jakimi stykają się terapeuci. Dysfunkcje te dotyczą obu płci. Zazwyczaj kojarzy się te zaburzenia z problemami sprawności seksualnej, ale często problemem jest też brak motywacji do podejmowania zachowań seksualnych. Terapia Zaburzeń Pożądania uwzględnia zarówno elementy poznawcze, afektywne, behawioralne jak i systemowe. Terapeuta zachęca klienta do rozpoznawania negatywnych uczuć kojarzonych z seksem.

ZAGADNIENIA DIAGNOSTYCZNE

Podczas diagnozy Psycholog/Seksuolog określa, czy klient zawsze doświadczał słabego pożądania i czy zdarzają się sytuacje, gdy to pożądanie rośnie. Specjalista określa też czy problemem jest słabe pożądanie seksualne czy niechęć do seksu. W wypadku słabego pożądania klient mało lub w ogóle nie interesuje się seksem i może nigdy nie doświadczać spontanicznie ujawniającego się pożądania seksualnego. Jednak gdy klient już nawiązał relację seksualną, doświadczenie to nie jest emocjonalnie nieprzyjemne. Z kolei klient czujący awersję do seksu doświadcza w kontakcie seksualnym z partnerem takich uczuć jak strach, niesmak, obrzydzenie. Uczucia te mogą się pojawić już na samą myśl o seksie. Często awersja do seksu jest wynikiem traumatycznych wydarzeń, takich jak molestowanie seksualne w dzieciństwie lub gwałt w życiu dorosłym. Utrata zainteresowania seksem to także jeden z objawów depresji.

STRUKTURA TERAPII

Jedna z pierwszych procedur polega na tym, że klient zamyka oczy, rozluźnia się i próbuje wizualizować i przeżywać w wyobraźni kilka sytuacji związanych z seksualnością. Klient ma sobie przypomnieć i opisać, co czuł, gdy niespodziewanie zobaczył scenę erotyczną w oglądanym filmie, parę publicznie okazującą sobie czułość, natknął się na opis zachowań seksualnych w książce, którą czytał. Terapeuta może na przykład poprosić partnera o słabym poziomie pożądania, by wczuł się w rolę osoby o silnym popędzie, zachęcił partnera do seksu i obserwował swoje emocje, aby się przekonać, jakie uczucia wzbudza odgrywanie takiej roli. Takie odgrywanie ról ułatwia dotarcie do negatywnych emocji, których klienci się wystrzegają, unikając wchodzenia w sytuacje seksualne.

Partnerzy uczą się rozpoznawać negatywne uczucia blokujące popęd seksualny, takie jak: gniew, odraza, lęk, uraza lub strach. Po analizie doświadczeń z przeszłości terapeuta pyta klientów o inne często występujące problemy, takie jak: depresja, lęk przed starzeniem się, problemy z określeniem tożsamości seksualnej, lęk przed posiadaniem dzieci, stres życiowy, lęk przed utratą kontroli, molestowanie seksualne w dzieciństwie, lęk przed porażką związany z jakąś dysfunkcją seksualną, niezakończona żałoba po stracie poprzedniego partnera. Do przyczyn słabego pożadania seksualnego można również zaliczyć: nieumiejętność rozwiązywania konfliktów, brak fascynacji partnerem, brak umiejętności seksualnych, niezdolność do połączenia uczuć miłości i pożądania, brak zaufania, chęć ochrony terytorium osobistego i różnice w ekspresji emocjonalnej. Terapeuta może poprosić o przygotowanie listy negatywnych myśli i przekonań przyczyniających się do wywołania negatywnych uczuć wobec seksu i blokujących w ten sposób popęd seksualny. Następnie klient ma opracować listę stwierdzeń wspierających, będących przeciwwagą dla stwierdzeń negatywnych. Słaby popęd seksualny jest związany z tym, co wynosimy z domu rodzinnego, z pochodzeniem, z myślami i odczuciami na temat seksu i seksualności, osobistymi motywacjami i obrazem siebie, a także zachowaniami i wrażliwością na bodźce zmysłowe i seksualne.

1 28 marca, 2020

DEFINICJA

Za przemoc seksualną uznaje się takie sytuacje, w których dochodzi do wymuszenia zachowań o charakterze seksualnym. Zdarzeń, które mogą być traumatyzujące jest wiele- od wulgarnych żartów, komentarzy i zaczepiania w miejscach publicznych, przez naruszanie nietykalności cielesnej (dotykanie, poklepywanie, wymuszanie pocałunków) do prób lub wymuszania stosunków seksualnych.

Sprawca przemocy chce szybko osiągnąć satysfakcję seksualną kosztem ofiary, z pominięciem jej potrzeb i prawa odmowy uczestniczenia. Sprawca przemocy zwykle wcześniej planuje swoje działania, traktuje je jako utrwalony nawyk zaspokojenia popędu seksualnego z użyciem przemocy, w taki sposób wyładowuje agresję na innej osobie.

Dzieci, które są ofiarami przemocy seksualnej nie posiadają wiedzy o seksualności, co ogranicza ich skuteczną obronę przed tego rodzaju przemocą. Często osoby, które doznały przemocy we wczesnym dzieciństwie (3-8 lat) wspominają, że wiedziały, iż spotyka je coś złego, ale nie potrafiły właściwie zinterpretować sytuacji.

DZIECI-OFIARY PRZEMOCY SEKSUALNEJ

Najbardziej charakterystycznymi zdarzeniami traumy seksualnej małych dzieci (0-12 lat) są przede wszystkim akty przemocy ze strony osób o skłonnościach pedofilnych, często członków rodziny- ojczyma, ojca lub rodzeństwa. Akty seksualne ze strony członków rodziny określa się jako kazirodcze. Zależność od sprawcy, groźby, przywileje w zamian za przyzwolenie na zachowania seksualne, izolacja społeczna rodziny, wstyd, brak wiedzy o tym, gdzie szukać pomocy- to czynniki ukazujące sytuację dziecka uwikłanego w ten typ relacji. Dodatkowo negatywny wpływ traumy potęguje długi czas jej trwania (średnio około 3 lat) i występujące czasem nieme przyzwolenie ze strony matki dla relacji kazirodczego męża z dzieckiem.

Kazirodcze kontakty seksualne mają negatywny wpływ na rozwój emocjonalny, seksualny oraz społeczny. Wpływ ten dostrzegany jest w okresie dorastania i utrzymuje się w życiu dorosłym ofiar. Ofiary przemocy ze strony członków rodziny często dopiero po wielu latach zmagań z objawami depresji, uzależnienia od alkoholu, po kilku bezowocnych próbach stworzenia udanego związku zgłaszają się po pomoc psychologiczną. Najczęściej traumatyczne zachowania seksualne wobec dzieci polegają na całowaniu lub manipulowaniu w obrębie narządów płciowych ofiary lub namawianiu dziecka do stymulacji lub całowaniu genitaliów sprawcy.

NASTĘPSTWA TRAUMY SEKSUALNEJ

Początkowe występowanie smutku może przybrać formę klinicznej depresji, a stany lęku- napadów paniki lub fobii przed miejscami związanymi z aktem przemocy seksualnej. Częstym następstwem są zaburzenia snu, obniżona samoocena, zagrożenie podjęcia próby samobójczej lub nadużywanie substancji psychoaktywnych.

Zespół stresu pourazowego (PTSD) jest jedną z najczęstszych reakcji na przeżycie traumy seksualnej. U osób, które przeżyły traumę seksualną i u których zdiagnozowano PTSD mogą pojawić się następujące objawy:

  • nadwrażliwość emocjonalna
  • odtwarzanie przeżytej traumy w snach
  • trudności w zasypianiu
  • fobie związane z miejscem lub innymi bodźcami odnoszącymi się do traumatycznego zdarzenia
  • izolowanie się od otoczenia
  • lęk przed ponowną traumą
  • przeżywanie w umyśle traumy, tak jakby działa się ponownie

POMOC PSYCHOLOGICZNA

Uspokojenie ofiary przemocy, oddzielenie jej od sprawcy, zmiana miejsca przebywania, zapewnienie stałej obecności kogoś bliskiego to cele pierwszego etapu interwencji kryzysowej. Najczęściej spotykanymi objawami psychopatologicznymi obserwowanymi po latach od traumy są depresja (wraz z podejmowaniem prób samobójczych), nadużywanie bądź uzależnienie od alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych, kłopoty ze stworzeniem stabilnego związku i niezadowolenie ze swojego życia seksualnego. Mogą pojawić się również objawy PTSD, zaburzenia snu, fobie, lęk przed ponownym przeżyciem traumatycznego doświadczenia, wycofanie z kontaktów społecznych. Terapia nie usuwa wspomnień traumy, pozwala natomiast przyjąć je i traktować jak element historii własnego życia.


W centrum „Amygdala” zapraszamy na konsultacje do Psychotraumatologa Michała Dolistowskiego, który jest dyplomowanym psychologiem diagnostą- certyfikat Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty prosimy o kontakt pod numerem: 790-250-587 lub zachęcamy do umówienia wizyty za pomocą REJESTRACJI ONLINE.