Tag Archives: PTSD

  • 0

Terapia Dialektyczno-Behawioralna

Tags : 

CO TO JEST DBT?

Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) należy do nurtu terapii poznawczo-behawioralnej. Początkowo została opracowana dla osób z przewlekłymi tendencjami samobójczymi i z diagnozą zaburzenia osobowości typu Borderline (Borderline Personality Disorder, BPD). Składa się z: psychoterapii indywidualnej, grupowego treningu umiejętności oraz osobistego treningu telefonicznego. Opiera się na dialektycznej i biospołecznej teorii zaburzenia psychicznego, która kładzie nacisk na rolę trudności w regulacji emocji. Terapia ta pomaga zmienić wzorce behawioralne, emocjonalne, poznawcze i interpersonalne powiązane z problemami życiowymi.

ŚWIATOPOGLĄD DIALEKTYCZNY

Dialektyka podkreśla współzależność/ całościowość rzeczywistości. Rzeczywistość jest złożona z wewnętrznych i przeciwstawnych sił. Elementem dialektyki jest szukanie równowagi pomiędzy potrzebą akceptowania siebie takiego, jakim się jest, w danej chwili, a potrzebą zmiany. Według poglądu dialektycznego, osoba,jak i środowisko bezustannie ulegają zmianie. Terapia ma pomóc pacjentowi w oswojeniu się z zachodzącymi wokół niego zmianami.

TEORIA BIOSPOŁECZNA

Wysoki poziom wrażliwości na sygnały emocjonalne i impulsywność związane są z dysregulacją emocji. Do czynników biologicznych należą: dziedziczność genetyczna, urazy mózgu w dzieciństwie lub okresie dorosłości. Do czynników społecznych należy środowisko opiekuńcze. Wpływ środowiska, w szczególności rodziny, obejmuje: tendencję do unieważniania emocji i niezdolność do modelowania odpowiednich form ekspresji emocji, styl interakcji oraz słabe dopasowanie między temperamentem dziecka, a stylem wychowawczym opiekunów. Istnieją 3 podstawowe typy rodzin, które zwiększają ryzyko wystąpienia BPD : rodzina chaotyczna (dominujący wzorzec to zaniedbanie/maltretowanie), rodzina doskonała (zakaz wyrażania negatywnych emocji) oraz rodzina typowa (słabe dopasowanie temperamentu dziecka i stylu wychowawczego opiekunów).

DYSREGULACJA EMOCJI

Dysregulacja emocji jest rezultatem dyspozycji biologicznej oraz kontekstu środowiskowego. Tendencja osób z dysregulacją emocji do hamowania reakcji emocjonalnej może się przyczynić do braku silnego poczucia tożsamości. Wiele zaburzeń psychicznych należy traktować, jako zaburzenia regulacji emocji, zarówno dodatniej, jak i ujemnej. Osoby z depresją, jak i BPD informują, że nie mają żadnego poczucia Ja, odczuwają pustkę i nie wiedzą kim są. Osoby z dysregulacją emocji często doświadczają jej w relacjach interpersonalnych. Dysregulacja emocji obejmuje: problemy z rozpoznawaniem emocji, ich opisywaniem i nazywaniem, unikaniem ich oraz właściwym postępowaniem w sytuacji pojawienia się danej emocji.

PROGRAM TERAPII DBT

DBT wyraźnie formułuje funkcje, które ma w zamierzeniu spełniać: zwiększenie możliwości osoby przez rozwijanie jej umiejętności, zwiększanie i podtrzymanie motywacji do zmiany i angażowania się w leczenie, udzielenie pomocy osobie w restrukturyzacji lub zmianie swojego środowiska w taki sposób, aby wspierało ono i podtrzymywało postępy na drodze do osiągnięcia celów. Terapia DBT obejmuje rozmaite tryby: terapię indywidualną, trening umiejętności oraz osobisty trening telefoniczny między sesjami. W DBT kładzie się nacisk na ciągłą ocenę i gromadzenie danych na temat bieżących zachowań, na jasne i precyzyjne określenie celów terapii oraz na aktywną współpracę między terapeutą, a pacjentem.

SKUTECZNOŚĆ TERAPII DBT

Istnieje obecnie duża liczba badań oceniających skuteczność terapii DBT jako metody leczenia osób z grupy wysokiego ryzyka z ciężkimi i złożonymi zaburzeniami psychicznymi. Według Cochrane Database of Systematic Reviews- wysoko cenionej bazy przeglądów systematycznych, opracowywanej przez niezależną organizację z siedzibą w Wielkiej Brytanii- DBT jest obecnie jedyną metodą leczenia, którą można uznać za skuteczną w populacji osób spełniających kryteria BPD.

U dorosłych osób z rozpoznaniem BPD i zagrożonych samobójstwem terapia DBT przyniosła znacznie większą poprawę w zakresie takich wskaźników jak wybuchy gniewu, poczucie beznadziejności, myśli samobójcze i zachowania samobójcze.

DBT jako metoda leczenia tendencji samobójczych nie ogranicza się do osób dorosłych. Badania z adolescentami i studentami college’u z tendencjami samobójczymi również wykazały znaczne zmniejszenie zażywania leków psychotropowych, depresji i zachowań samobójczych, a także wzrost zadowolenia z życia.

Do tej pory adaptacje DBT okazały się skuteczne w zaburzeniu stresowym pourazowym (PTSD) spowodowanym molestowaniem seksualnym w dzieciństwie, zaburzeniach odżywiania współwystępujących z nadużywaniem substancji psychoaktywnych, uzależnieniu od narkotyków współwystępującym z BPD, samych zaburzeniach odżywiania oraz w depresji u osób w podeszłym wieku.


Osoby zainteresowane umówieniem wizyty u psychologa lub psychoterapeuty zapraszamy do kontaktu: 535-021-194


  • 0

Psychotraumatolog

Tags : 

Psychotraumatolog udziela porad i wsparcia psychologicznego osobom i rodzinom doświadczającym traumy po nagłych zdarzeniach takich jak: działania wojenne, klęska żywiołowa, śmierć bliskiej osoby, wypadek, gwałt, wykorzystanie seksualne, długotrwała przemoc w rodzinie. Specjalista ten pomaga osiągnąć utraconą równowagę psychiczną oraz odnaleźć wyjście z trudnej sytuacji. Psychotraumatolog pracuje z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi ofiarami traumy.

Psychotraumatolog pracuje w: ośrodkach interwencji kryzysowej, hospicjach, szpitalach i klinikach psychiatrycznych, ośrodkach psychoterapii, zakładach karnych i poprawczych.

Do jego zadań należy:

  • nawiązanie relacji terapeutycznej z osobą w sytuacji kryzysowej
  • rozpoznanie doświadczenia traumatycznego, jego objawów i skutków takich jak: zaburzenia emocjonalne, stres pourazowy, zaburzenia psychosomatyczne, zagrożenie samobójstwem, autoagresja i samookaleczenie, trudności adaptacyjne w pełnieniu ról społecznych
  • diagnozowania stanu psychicznego z wykorzystaniem technik wyobrażeniowych, praca z reakcjami obronnymi po traumatycznym doświadczeniu (rozszczepienie, dysocjacja)
  • prowadzenie terapii indywidualnej i grupowej dla osób doświadczających traumy oraz ich rodzin
  • zapobieganie rozwojowi stresu pourazowego poprzez wczesną interwencję psychologiczną
  • udzielenie pomocy pacjentowi w przepracowywaniu traumy
  • wspieranie pacjenta w rozwijaniu umiejętności psychospołecznych oraz uzyskiwania dostępu do własnych zasobów osobowościowych, indywidualnych oraz społecznych
  • opracowywanie programów i prowadzenie szkoleń psychoedukacyjnych dla różnych grup zawodowych: nauczycieli, lekarzy, ratowników medycznych, policjantów, kuratorów sądowych, pracowników zarządzania kryzysowego

W centrum „Amygdala” przyjmują psychotraumatolodzy: Michał Dolistowski tel: 796-881-238 oraz Katarzyna Podleska tel: 604-484-845. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty zapraszamy do kontaktu.


  • 0

Zaburzenia po stresie traumatycznym/PTSD

Tags : 

PTSD (Zespół Stresu Pourazowego- ZSP)

Zaburzenie stresu pourazowego (PTSD) pojawia się po poważnym traumatycznym wydarzeniu, albo ciągu mniej poważnych zdarzeń. Complex PTSD (cPTSD) może pojawić się, kiedy wielokrotnie doświadczaliśmy traumatycznego zdarzenia w dzieciństwie.
To normalne, że doświadczamy stresu po wydarzeniu traumatycznym, ale zwykle symptomy ustępują po kilku tygodniach. Jeśli symptomy nie ustępują, wtedy terapia przedłużonej ekspozycji (PE) lub EMDR jest aktualnie polecana, jako skuteczne leczenie.
Symptomy to flashbacki, czyli przeżywanie na nowo traumatycznego zdarzenia (obrazy, dźwięki, emocje i doznania fizyczne), koszmary- powodujące silny lęk i/lub reakcje pełne złości, unikanie wszelkich wyzwalaczy, które mogą wywołać wspomnienie traumatycznego wydarzenia.
PTSD powstaje ponieważ doświadczenie traumy było tak stresujące, że chcemy unikać wszelkich przypomnień traumy. Nasz mózg nie przetwarza wtedy tego doświadczenia we wspomnienie, więc doświadczenie pozostaje aktualnym problemem, zamiast stać się wspomnieniem z przeszłości. Flashbacki powodują, że przeżywamy traumatyczne doświadczenie na nowo, jakby wydarzało się ponownie, właśnie w tej chwili. To bardzo stresujące, więc robimy wszystko, by te flashbacki powstrzymać i unikać wszystkiego, co przypomina nam to wydarzenie, stąd nie możemy przerobić tego wydarzenia w swojej głowie (we wspomnienie, które byłoby mniej stresujące).
Terapia Poznawczo-Behawioralna lub EMDR, pomaga naszemu mózgowi przerobić traumatyczne wydarzenie we wspomnienie, odłożyć do odpowiedniej szufladki w naszym umyśle, tak, że stanie się starym wspomnieniem, a nie czymś, co przeżywamy, jakby działo się tu i teraz.
Terapia pomoże nam myśleć o / wyobrażać sobie traumatyczne zdarzenie w bezpiecznym środowisku; stopniowo możemy wystawić się na te sytuacje, które przypominają nam trudne wydarzenie. Myślenie i mówienie o traumie jest trudne na początku, ale ostatecznie zmniejszy ogólny stres i rozwiąże problem.

Pokonanie Unikania

Próbujemy unikać wszelkich sytuacji, ludzi, miejsc, a nawet myśli, które mogą powodować stres. Unikanie pomaga nam nie odczuwać stresu (krótkoterminowo), ale jest jednym z głównym czynników podtrzymujących problem (długoterminowo). Po za tym, unikanie zwykle koliduje z naszym codziennym życiem.

  • Użyj arkusza „Unikanie”

Radzenie sobie ze wspomnieniem

Unikamy myślenia o traumatycznym zdarzeniu dlatego nasz mózg nigdy nie przerobi tego wspomnienia w normalny sposób. Pomocne jest myślenie o tym wydarzeniu i celowe przypominanie sobie go.

    1. Dowiedz się jak najwięcej o tym wydarzeniu: pytaj się ludzi, którzy byli w nie zamieszani- co pamiętają ze swojej perspektywy (np. personel ratowniczy).
    2. Spróbuj złożyć historię w jedną logiczną całość.
    3. Zapisz ją, nawet tylko w formie podpunktów.
    4. Rozmawiaj o zdarzeniu z innymi ludźmi, których może tam nie było, ale potrafią słuchać i są wspierający i mogą zaoferować konstruktywne spojrzenie na sprawę.

Radzenie sobie z flashbackami i koszmarami

Ponieważ myślenie o traumie nas stresuje, to unikamy tego. Przez to nasza trauma pozostaje nie przerobiona; umysł nie może wytworzyć wspomnienia i odłożyć go do odpowiedniej szuflady. Każdy wyzwalacz powoduje, że umysł ma poczucie, że wydarzenie ponownie się dzieje. Przeżywamy to, jakby działo się tu i teraz, czujemy te same emocje i doznania, jakby trauma wydarzała się ponownie właśnie w tej chwili.

Użyj tych metod radzenia sobie oraz technik uziemienia podczas flashbacku: Radzenie sobie z flashbackami.
Użyj arkusz „Rozróżniania przed flashbackiem”, tak żeby się lepiej przygotować do zapewnienia swojego umysłu, że to zdarzenie NIE wydarza się ponownie tu i teraz. Poświęć trochę czasu każdego dnia – 15-20 minut, na myślenie o traumatycznym wydarzeniu, zapisz notatkę. Staraj się to robić codziennie o tej samej porze, może wieczorem, jeśli dręczą cię koszmary.
Wspominanie zakończ zapisaniem pozytywnego stwierdzenia, takiego jak „Przeżyłam/em”, „Odzyskuję kontrolę nad swoim życiem”, „Mam…… które/który wspiera mnie”.

Naucz się metod radzenia sobie ze stresem, złością np.

  • STOP
  • Uważny Oddech
  • Uważność
  • Relaksacja
  • Samopomoc w złości
  • Samopomoc w stresie

Godziny otwarcia:

PONIEDZIAŁEK: 9-20
WTOREK: 9-20
ŚRODA: 9-20
CZWARTEK: 9-20
PIĄTEK: 9-19

Gdzie jesteśmy