Tag Archives: PSYCHOEDUKACJA

  • 0

Trening umiejętności DBT

Tags : 

Głównym celem terapii dialektyczno-behawioralnej (DBT) jest zastąpienie nieskutecznych zachowań reakcjami skutecznymi. Celem treningu umiejętności DBT jest udzielenie osobie pomocy w zdobyciu potrzebnych zdolności. Są cztery odrębne moduły treningu umiejętności: uważność, skuteczność interpersonalna, regulacja emocji i tolerancja na dolegliwości psychiczne.

Standardowo trening umiejętności prowadzi się w grupach liczących 6-8 uczestników plus 2 osoby prowadzące raz w tygodniu przez 2,5 godziny (2 godziny z młodzieżą). Uczestnicy odbywają jeden pełny cykl treningu umiejętności w ciągu 6 miesięcy.

Moduł skuteczności interpersonalnej koncentruje się na tym, w jaki sposób pacjenci mogą zmniejszyć swój ból i cierpienie, wchodząc w skuteczne interakcje. Moduł regulacji emocji zakłada, że chociaż sytuacja może powodować ból i cierpienie, reakcje osoby również mogą się zmienić. Moduł tolerancji na dolegliwości psychiczne zakłada, że chociaż pojawia się wiele bólu i cierpienia, można je znieść oraz zaakceptować i przeżyć swoje życie mimo problemów.

Terapia i trening umiejętności DBT są skuteczne u osób:

  • z diagnozą zaburzeń osobowości (np. Borderline)
  • z diagnozą zaburzenia stresowego pourazowego (PTSD)
  • z diagnozą zaburzeń psychicznych ( zaburzenia lękowe, odżywiania się, zaburzenia nastroju)
  • zgłaszających myśli i próby samobójcze
  • stosujących zachowania autodestrukcyjne (np. rozdrapywanie ran)
  • doświadczających przemocy lub przemocy w rodzinie
  • doświadczających nasilonych emocji tj. wstyd, poczucie winy, wrażliwość na krytykę, gniew, zazdrość, poczucie osamotnienia, powstrzymywana żałoba, poczucie smutki, nadmierny smutek, strach

WYTYCZNE TERAPEUTYCZNE TRENINGU UMIEJĘTNOŚCI

Uczestnicy, który porzucają trening umiejętności, nie są wykluczeni z treningu umiejętności. Tylko osoby, które opuszczą cztery zaplanowane sesje treningu umiejętności z rzędu, zostają wykluczone z terapii i nie mogą ponownie do niej przystąpić przez okres ujęty w kontrakcie terapeutycznym.

Uczestnicy grupowego treningu umiejętności wzajemnie się wspierają. Do wzajemnego udzielania sobie wsparcia zalicza się: zachowanie poufności, regularne uczęszczanie na sesje, ćwiczenie umiejętności DBT między sesjami, uprawomocnianie, udzielanie niekrytycznych informacji zwrotnych oraz gotowość do przyjęcia pomocy.

Uczestnicy, którzy mają się spóźnić na sesję lub ją opuścić, powiadamiają o tym z wyprzedzeniem.

Uczestnicy nie namawiają innych do angażowania się w zachowania problemowe. Do zachowań problemowych należą: przychodzenie na sesje pod wpływem alkoholu lub narkotyków. Jeśli jednak alkohol lub narkotyki zostały już spożyte, pacjenci mają przyjść na sesję i zachowywać się jak osoby czyste i trzeźwe.

Uczestnicy, którzy przejawiają tendencje samobójcze lub cierpią na poważne zaburzenia, muszą jednocześnie uczestniczyć w terapii indywidualnej.

ZAŁOŻENIA TERAPII I TRENINGU DBT

Ludzie radzą sobie najlepiej jak mogą.


Ludzie chcą poprawy swojego stanu.


Ludzie muszą zmienić swoje reakcje behawioralne, jeśli ich życie ma być inne.


Ludzie muszą nauczyć się nowych zachowań. Nowe umiejętności behawioralne powinny być przećwiczone w tych sytuacjach, w których są potrzebne.


Wszystkie zachowania (działania, myśli, emocje) mają swoją przyczynę.


Ustalenie i zmiana przyczyn zachowania jest skuteczniejszym środkiem do zmiany niż osądzanie i obwinianie.

CELE BEHAWIORALNE TRENINGU UMIEJĘTNOŚCI

Powstrzymanie zachowań, które mogą zniweczyć ukończenie treningu umiejętności. Do tego typu zachowań należą zachowania autodestrukcyjne: np. odrywanie strupów tak, by zaczęły krwawić.


Nabywanie i utrwalanie umiejętności. Większość czasu na treningu umiejętności jest poświęcona nabywaniu i utrwalaniu umiejętności behawioralnych DBT: uważności, tolerancji na dolegliwości psychiczne, regulacji emocji i skuteczności interpersonalnej.


Redukowanie zachowań kolidujących z terapią.


W centrum „Amygdala” psychoterapeutami pracującymi w nurcie CBT są: Agnieszka Tousty- Ingielewicz tel 664-421-740 , Marta Pyl-Sitnik i Magdalena Solis tel: 535-021-194. Osoby zainteresowane konsultacją psychoterapeutyczną zapraszamy do kontaktu.


  • 0

Ocena Kliniczna i Diagnoza

Tags : 

Ocena kliniczna to procedura, w której trakcie psycholog, wykorzystując testy psychologiczne, obserwacje i wywiady, podsumowuje objawy i problemy pacjenta. Diagnoza kliniczna to proces dochodzenia do klasyfikacji objawów klienta według wytycznych jasno zdefiniowanych w takich klasyfikacjach jak DSM-5 czy ICD-10.

PODSTAWOWE ELEMENTY OCENY

Psycholog musi rozpoznać podstawowy problem, czyli główne objawy występujące u pacjenta i prezentowane przez niego zachowania. Psycholog szuka odpowiedzi na pytania czy jest to problem wywołany stresorem środowiskowym, takim jak rozwód lub utrata pracy, czy może jest to manifestacja jakiegoś poważniejszego i długotrwałego zaburzenia, od jak dawna dany stan trwa i jak klient radzi sobie z tym problemem, z jakiej pomocy korzystał do tej pory, czy występują oznaki zachowań autodestrukcyjnych, do jakiego stopnia problem wpływa na jakość pełnienia przez niego ról społecznych, czy zachowania klienta spełniają kryteria któregoś z wzorców opisanych w podręczniku diagnostycznym DSM-5? Właściwa ocena powinna zawierać obiektywny opis zachowania danej osoby. Jak zazwyczaj reaguje ona na innych ludzi? Czy w jej zachowaniu występuje nadmierne objadanie się lub picie? Czy prezentuje ona jakieś zauważalne deficyty, na przykład umiejętności społecznych? Do jakiego stopnia jej zachowanie jest dostosowane do sytuacji?

Ocena powinna zawierać opis wszelkich mających znaczenie trwałych cech osobowości klienta. Czy klient potrafi przyjąć oferowaną pomoc? Czy jest zdolny do autentycznego zaangażowania uczuciowego i czy jest w stanie przyjąć na siebie odpowiedzialność za dobro drugiego człowieka? Ważna jest także ocena kontekstu społecznego, w jakim klient funkcjonuje. Jakie czynniki stresogenne występują w jego życiu i na jakie wsparcie może on liczyć? Ocena powinna umożliwić psychologowi opracowywanie hipotez na temat zachowań klienta w przyszłości. Które zachowania należy zmienić w pierwszej kolejności i jakie metody terapii mogą być w tym najskuteczniejsze? Jak dużych zmian można się spodziewać po zastosowaniu konkretnej terapii?

RZETELNOŚĆ, TRAFNOŚĆ I STANDARYZACJA OCENY

Test lub pomiar psychologiczny, aby był skuteczny, musi być rzetelny. Rzetelność opisuje stopień, z jakim narzędzie pomiarowe daje taki sam wynik za każdym razem, gdy używane jest do oceny tej samej rzeczy. W kontekście klasyfikacji lub oceny psychologicznej rzetelność to stopień, w jakim narzędzie pomiaru jest zgodne w ocenie, że zachowanie danej osoby pasuje do konkretnej kategorii diagnostycznej. Test psychologiczny i system klasyfikacji muszą być trafne. Trafność to stopień, w jakim narzędzie pomiaru rzeczywiście mierzy to, do czego mierzenia zostało stworzone. Standaryzacja to proces stosowania, punktowania i interpretowania testu psychologicznego w konsekwentny, czyli standardowy, sposób.

RELACJA TERAPEUTYCZNA

Aby ocena psychologiczna dała jasny obraz zachowań i symptomów klienta, ten musi czuć się komfortowo podczas rozmowy z psychologiem. Osoba badana musi mieć przekonanie, iż badanie pomoże psychologowi w pełni zrozumieć jej problemy, a także musi wiedzieć, w jaki sposób testy zostaną przeprowadzone i jak zostaną włączone w proces oceny jej stanu zdrowia. Psycholog powinien wyjaśnić, jak będzie przebiegać ocena i w jaki sposób uzyskane w wyniku badania informacje pomogą stworzyć jasny obraz problemów danego klienta. Klient otrzymuje informację, że uczucia, przekonania, postawy i szczegóły z życia osobistego, którymi dzieli się on z psychologiem, zostaną użyte w odpowiedni sposób, będą objęte ścisłą tajemnicą.

OCENA PSYCHOSPOŁECZNA

Ocena psychospołeczna to uzyskanie realistycznego obrazu osoby badanej w interakcji z jej środowiskiem społecznym. Obraz taki zawiera istotne informacje o cechach osobowościowych klienta i aktualnym poziomie jego funkcjonowania, a także dane na temat stresorów, z jakimi styka się on w swoim życiu, oraz dotyczące zasobów, jakimi dysponuje. Jedną z metod służącą do przeprowadzenia oceny psychospołecznej jest wywiad.

Wywiad to na ogół osobista rozmowa z klientem, pod czas której psycholog uzyskuje informacje o różnych aspektach jego sytuacji, jego zachowaniu i osobowości. Jednym z przydatnych narzędzi oceny, jakimi dysponuje psycholog, jest bezpośrednia obserwacja charakterystycznych zachowań klienta. Głównym celem obserwacji jest poszerzenie wiedzy na temat funkcjonowania psychicznego danej osoby dzięki przyjrzeniu się jej wyglądowi i zachowaniom w różnych kontekstach. Wielu psychologów oprócz dokonywania obserwacji prosi klientów o pomoc w zbieraniu potrzebnych danych, zlecając im prowadzenie samoobserwacji, czyli obserwowanie oraz opisywanie własnych zachowań, myśli i odczuć w różnych sytuacjach.

TESTY PSYCHOLOGICZNE

Naukowo opracowane testy psychologiczne to wystandaryzowane zestawy procedur lub zadań służące do uzyskania przykładów zachowań osoby badanej. Reakcje badanego porównuje się z reakcjami innych osób o podobnych cechach demograficznych, zwykle za pomocą ustalonych norm testowych lub rozkładu wyników testu. Za pomocą testów psychologicznych można mierzyć takie cechy, jak: wzorce radzenia sobie, wzorce motywacji, cechy osobowości, zachowania związane z pełnionymi rolami, wartości, poziom depresji lub lęku oraz funkcje intelektualne. W praktyce psychologicznej stosuje się dwie główne kategorie testów: testy inteligencji i testy osobowości (projekcyjne i obiektywne).

Do pomiaru zdolności intelektualnych dzieci stosuje się takie narzędzia jak Skala Inteligencji Wechslera dla Dzieci-WISC-R. Najpopularniejszym testem inteligencji dla dorosłych jest Skala Inteligencji Wechslera dla Dorosłych-WAIS-R. Skala zawiera materiał werbalny i zadaniowy i składa się z 15 testów.

Testy projekcyjne mają na celu odkrycie, w jaki sposób struktura osobowości danej osoby i jej doświadczenia z przeszłości wpływają na postrzeganie przez nią dwuznacznych sygnałów płynących z otoczenia. Najbardziej znane testy projekcyjne to test plam atramentowych Rorschacha, Test Apercepcji Tematycznej i test zdań niedokończonych.

Obiektywne testy osobowości to narzędzia ustrukturalizowane, wykorzystujące kwestionariusze, inwentarze samoopisu lub skale oceny, które zawierają starannie sformułowane pytania lub stwierdzenia oraz kilka podanych odpowiedzi do wyboru. Jednym z najpopularniejszych testów osobowości jest NEO-PI-R (Neuroticism-Extroversion-Openness Personality Inventory), który dostarcza informacji na temat głównych czynników osobowościowych. Najczęściej stosowanym testem oceny osobowości jest Minnesocki Wielowymiarowy Inwentarz Osobowości (MMPI-2). Stosowany jest w badaniach klinicznych i sądowych oraz w badaniach naukowych poświęconych objawom psychopatologicznym.

KLASYFIKACJA ZABURZEŃ PSYCHICZNYCH

Obecnie w użyciu są dwa główne systemy klasyfikacji chorób psychiatrycznych: międzynarodowa klasyfikacja chorób opracowana przez Światową Organizację Zdrowia International classification of diseases (ICD-10) oraz Diagnostic and statistical manual of mental disorders (Diagnostyczny i statystyczny podręcznik zaburzeń psychicznych) Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (DSM-5). Podręcznik DSM-5 określa, które podtypy zaburzeń psychicznych są aktualnie oficjalnie uznane, i dla każdego z nich podaje zestaw kryteriów.

Opracowano kilka wzorców ustrukturalizowanych wywiadów diagnostycznych. W praktyce klinicznej i badaniach naukowych popularny jest Ustrukturalizowany Wywiad Kliniczny SCID-5, za pomocą którego uzyskuje się diagnozy ściśle odpowiadające kryteriom diagnostycznym podręcznika DSM-5.

Podsumowując, celem oceny psychologicznej jest rozpoznanie i opisanie objawów pacjenta, określenie, na ile jego problemy są poważne i przewlekłe, wykrycie czynników, które mogły przyczynić się do powstania problemów, oraz zbadanie zasobów, którymi pacjent dysponuje, a które można wykorzystać w programie leczenia.


centrum „Amygdala” dyplomowanymi psychologami diagnostami -certyfikaty Polskiego Towarzystwa Psychologicznego- są Michał Dolistowski tel: 796-881-238 i Katarzyna Podleska tel: 604-484-845. Osoby zainteresowane umówieniem wizyty zapraszamy do kontaktu.


  • 0

Terapia Dialektyczno-Behawioralna

Tags : 

CO TO JEST DBT?

Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) należy do nurtu terapii poznawczo-behawioralnej. Początkowo została opracowana dla osób z przewlekłymi tendencjami samobójczymi i z diagnozą zaburzenia osobowości typu Borderline (Borderline Personality Disorder, BPD). Składa się z: psychoterapii indywidualnej, grupowego treningu umiejętności oraz osobistego treningu telefonicznego. Opiera się na dialektycznej i biospołecznej teorii zaburzenia psychicznego, która kładzie nacisk na rolę trudności w regulacji emocji. Terapia ta pomaga zmienić wzorce behawioralne, emocjonalne, poznawcze i interpersonalne powiązane z problemami życiowymi.

ŚWIATOPOGLĄD DIALEKTYCZNY

Dialektyka podkreśla współzależność/ całościowość rzeczywistości. Rzeczywistość jest złożona z wewnętrznych i przeciwstawnych sił. Elementem dialektyki jest szukanie równowagi pomiędzy potrzebą akceptowania siebie takiego, jakim się jest, w danej chwili, a potrzebą zmiany. Według poglądu dialektycznego, osoba,jak i środowisko bezustannie ulegają zmianie. Terapia ma pomóc pacjentowi w oswojeniu się z zachodzącymi wokół niego zmianami.

TEORIA BIOSPOŁECZNA

Wysoki poziom wrażliwości na sygnały emocjonalne i impulsywność związane są z dysregulacją emocji. Do czynników biologicznych należą: dziedziczność genetyczna, urazy mózgu w dzieciństwie lub okresie dorosłości. Do czynników społecznych należy środowisko opiekuńcze. Wpływ środowiska, w szczególności rodziny, obejmuje: tendencję do unieważniania emocji i niezdolność do modelowania odpowiednich form ekspresji emocji, styl interakcji oraz słabe dopasowanie między temperamentem dziecka, a stylem wychowawczym opiekunów. Istnieją 3 podstawowe typy rodzin, które zwiększają ryzyko wystąpienia BPD : rodzina chaotyczna (dominujący wzorzec to zaniedbanie/maltretowanie), rodzina doskonała (zakaz wyrażania negatywnych emocji) oraz rodzina typowa (słabe dopasowanie temperamentu dziecka i stylu wychowawczego opiekunów).

DYSREGULACJA EMOCJI

Dysregulacja emocji jest rezultatem dyspozycji biologicznej oraz kontekstu środowiskowego. Tendencja osób z dysregulacją emocji do hamowania reakcji emocjonalnej może się przyczynić do braku silnego poczucia tożsamości. Wiele zaburzeń psychicznych należy traktować, jako zaburzenia regulacji emocji, zarówno dodatniej, jak i ujemnej. Osoby z depresją, jak i BPD informują, że nie mają żadnego poczucia Ja, odczuwają pustkę i nie wiedzą kim są. Osoby z dysregulacją emocji często doświadczają jej w relacjach interpersonalnych. Dysregulacja emocji obejmuje: problemy z rozpoznawaniem emocji, ich opisywaniem i nazywaniem, unikaniem ich oraz właściwym postępowaniem w sytuacji pojawienia się danej emocji.

PROGRAM TERAPII DBT

DBT wyraźnie formułuje funkcje, które ma w zamierzeniu spełniać: zwiększenie możliwości osoby przez rozwijanie jej umiejętności, zwiększanie i podtrzymanie motywacji do zmiany i angażowania się w leczenie, udzielenie pomocy osobie w restrukturyzacji lub zmianie swojego środowiska w taki sposób, aby wspierało ono i podtrzymywało postępy na drodze do osiągnięcia celów. Terapia DBT obejmuje rozmaite tryby: terapię indywidualną, trening umiejętności oraz osobisty trening telefoniczny między sesjami. W DBT kładzie się nacisk na ciągłą ocenę i gromadzenie danych na temat bieżących zachowań, na jasne i precyzyjne określenie celów terapii oraz na aktywną współpracę między terapeutą, a pacjentem.

SKUTECZNOŚĆ TERAPII DBT

Istnieje obecnie duża liczba badań oceniających skuteczność terapii DBT jako metody leczenia osób z grupy wysokiego ryzyka z ciężkimi i złożonymi zaburzeniami psychicznymi. Według Cochrane Database of Systematic Reviews- wysoko cenionej bazy przeglądów systematycznych, opracowywanej przez niezależną organizację z siedzibą w Wielkiej Brytanii- DBT jest obecnie jedyną metodą leczenia, którą można uznać za skuteczną w populacji osób spełniających kryteria BPD.

U dorosłych osób z rozpoznaniem BPD i zagrożonych samobójstwem terapia DBT przyniosła znacznie większą poprawę w zakresie takich wskaźników jak wybuchy gniewu, poczucie beznadziejności, myśli samobójcze i zachowania samobójcze.

DBT jako metoda leczenia tendencji samobójczych nie ogranicza się do osób dorosłych. Badania z adolescentami i studentami college’u z tendencjami samobójczymi również wykazały znaczne zmniejszenie zażywania leków psychotropowych, depresji i zachowań samobójczych, a także wzrost zadowolenia z życia.

Do tej pory adaptacje DBT okazały się skuteczne w zaburzeniu stresowym pourazowym (PTSD) spowodowanym molestowaniem seksualnym w dzieciństwie, zaburzeniach odżywiania współwystępujących z nadużywaniem substancji psychoaktywnych, uzależnieniu od narkotyków współwystępującym z BPD, samych zaburzeniach odżywiania oraz w depresji u osób w podeszłym wieku.


Osoby zainteresowane umówieniem wizyty u psychologa lub psychoterapeuty zapraszamy do kontaktu: 535-021-194


Godziny otwarcia:

PONIEDZIAŁEK: 9-20
WTOREK: 9-20
ŚRODA: 9-20
CZWARTEK: 9-20
PIĄTEK: 9-19

Gdzie jesteśmy