Category Archives: TERAPIA DIALEKTYCZNO-BEHAWIORALNA

  • 0

Analiza Zachowania

Tags : 

Zmiana zachowania wymaga zrozumienia przyczyn zachowania, które chcemy zmienić. Analiza łańcuchowa zachowania pomaga w zrozumieniu łańcucha zdarzeń prowadzących do konkretnych zachowań, które po nich następują.

ANALIZA ŁAŃCUCHOWA

Każde zachowanie można zrozumieć jako serię powiązanych ze sobą elementów, które łączą się jak „ogniwa łańcucha”, ponieważ następują jeden po drugim, a każdy z nich prowadzi do kolejnego. Analiza łańcuchowa składa się z serii pytań (np. co się stało przedtem, a co potem) służących do rozłączenia tych ogniw. Celem analizy łańcuchowej jest ustalenie, na czym polega problem (np. spóźnianie się do pracy), co go wywołuje, czemu on służy, co utrudnia rozwiązanie problemu i jakie dostępne środki mogą pomóc w jego rozwiązaniu.

Analiza łańcuchowa składa się z 8 kroków. Kroki 1-5 służą zrozumieniu problemu. Kroki 6-8 dotyczą zmiany zachowania problemowego.

  1. Co dokładnie było zachowaniem problemowym?
  2. Jakie zdarzenie zapoczątkowało łańcuch zdarzeń (zdarzenie pobudzające)?
  3. Jakie czynniki podatności występowały w danym dniu?
  4. Jaki łańcuch wydarzeń, ogniwo po ogniwie, doprowadził od zdarzenia pobudzającego do zachowania problemowego?
  5. Jakie były następstwa tego zachowania?
  6. Zidentyfikuj umiejętne zachowania, którymi można zastąpić problemowe ogniwa w łańcuchu i w ten sposób zmniejszyć prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia tego zachowania.
  7. Opracuj plany profilaktyki mające na celu zmniejszenie podatności na zdarzenia pobudzające i uruchomienie łańcucha.
  8. Napraw negatywne następstwa, jakie zachowania problemowe miały na innych ludzi i na ciebie.

ANALIZA BRAKUJĄCYCH OGNIW

Analiza brakujących ogniw to seria pytań, które mają pomóc w ustaleniu, co stanęło na drodze skutecznego zachowania. Jej celem jest pokazanie, gdzie w łańcuchu zdarzeń wydarzyło się coś, co kolidowało ze skutecznym zachowaniem, kiedy było ono potrzebne lub oczekiwane.

Oczekiwane zachowania to te, na które się zgodziliśmy (np. punktualne przychodzenie do pracy), które zostały nam polecone, które zaplanowaliśmy. Potrzebne zachowania to umiejętne postępowanie, które stanowi skuteczną reakcję w konkretnej sytuacji lub w odniesieniu do konkretnych problemów.

Analiza brakujących ogniw i rozwiązywanie problemów pomagają, gdy problem polega na tym, że nie wiemy jakie zachowanie jest oczekiwane lub potrzebne, nie mamy ochoty zrobić tego, co jest oczekiwane lub potrzebne. Analiza brakujących ogniw wraz z analizą łańcuchową mogą być przydatne w zrozumieniu problemu, kiedy wiemy, jakie zachowanie jest skuteczne, ale mimo to go nie przejawiamy.

By wykonać analizę brakujących ogniw odpowiedz na pytania:

  1. Czy wiedziałeś/wiedziałaś, jakie skuteczne zachowanie jest potrzebne lub oczekiwane? Co stanęło na przeszkodzie zdobycia takiej wiedzy?
  2. Czy chciałeś/chciałaś zrobić to, co jest potrzebne lub oczekiwane?
  3. Czy pomyślałeś/pomyślałaś o zrobieniu tego, co jest potrzebne lub oczekiwane?
  4. Co stanęło na przeszkodzie, żeby od razu zrobić to, co jest potrzebne lub oczekiwane?

W centrum „Amygdala” , oferujemy diagnozę psychologiczną i psychoterapię. Osoby zainteresowane umówieniem terminu konsultacji zapraszamy do kontaktu: 535-021-194


  • 0

Teoria Biospołeczna

Tags : 

Terapia Dialektyczno- Behawioralna (DBT) opiera się na teorii biospołecznej funkcjonowania osobowości. Zgodnie z jej głównym założeniem, osobowość z pogranicza (Borderline) jest przede wszystkim dysfunkcją systemu regulacji emocji; jest rezultatem nieprawidłowości biologicznych w połączeniu z pewnymi dysfunkcjami środowiska, a także ich interakcji w czasie. Unieważniające środowiska w okresie dzieciństwa przyczyniają się do rozwoju dysregulacji emocji; nie umieją one także nauczyć dziecka sposobów nazywania i regulacji emocji, tolerancji na cierpienie emocjonalne oraz tego, kiedy powinno ufać swoim reakcjom emocjonalnym jako odzwierciedleniu prawomocnych interpretacji zdarzeń.

Osoby dorosłe z zaburzeniem osobowości typu Borderline przyswajają sobie charakterystyczne cechy środowiska unieważniającego. Mają zatem skłonność do unieważniania własnych przeżyć emocjonalnych oraz poszukiwania u innych adekwatnego odzwierciedlenia rzeczywistości zewnętrznej. Reakcja wstydu- charakterystyczna reakcja na niedające się kontrolować negatywne emocje u osób z zaburzeniem osobowości typu Borderline- jest naturalnym rezultatem dorastania w środowisku społecznym, które „zawstydza” osoby okazujące emocjonalną podatność na zranienie.

Dysregulacja emocjonalna jest spowodowana wysoką emocjonalną podatnością na zranienie w połączeniu z niezdolnością do regulacji emocji. Trudności te mają swoje źródło w predyspozycjach biologicznych, które zaostrzają określone doświadczenia środowiskowe.

Charakterystyczne cechy emocjonalnej podatności na zranienie obejmują dużą wrażliwość na bodźce emocjonalne, intensywność emocjonalną i powolny powrót do emocjonalnego poziomu wyjściowego. „Duża wrażliwość” oznacza, że osoba osoba szybko reaguje i ma niski próg reakcji emocjonalnych, to znaczy niewiele trzeba, by wywołać reakcję emocjonalną. Zdarzenia, które nie będą zaprzątać uwagi innych ludzi, przypuszczalnie zaniepokoją osobę emocjonalnie podatną na zranienie.

Przyczyny biologiczne zaburzenia osobowości typu Borderline mogą być różne: od wpływów genetycznych, poprzez niekorzystne zdarzenia w okresie płodowym, po środowiskowe oddziaływania na rozwój mózgu i układu nerwowego w okresie wczesnego dzieciństwa. Coraz więcej dowodów przemawia za tym, że stres środowiskowy doświadczany przez matkę w okresie ciąży może mieć szkodliwy wpływ na późniejszy rozwój dziecka.

Unieważniające środowisko to takie otoczenie, w którym komunikaty o osobistych przeżyciach spotykają się z niekonsekwentnymi, niewłaściwymi i skrajnymi reakcjami. Wyrażanie prywatnych przeżyć nie jest uprawomocniane; jest natomiast często karane lub trywializowane. Doświadczanie bolesnych emocji, jak również czynniki, które osobie przeżywającej emocje wydają się przyczynowo związane z cierpieniem emocjonalnym, są lekceważone. Interpretacje osoby dotyczące jej zachowania, w tym doświadczanie zamiarów i motywacji związanych z zachowaniem, są odrzucane.

Unieważnienie ma dwie podstawowe cechy. Po pierwsze, wskazuje ono osobie, że myli się ona zarówno w swym opisie, jak i analizach własnych przeżyć, w szczególności w ujmowaniu tego, co wywołuje jej emocje, przekonania i działania. Po drugie, przypisuje ono jej przeżycia społecznie nieakceptowanym cechom charakterystycznym lub cechom osobowości. Środowisko może upierać się, że osoba czuje coś, czego, jej zdaniem, ona nie czuje, lubi lub woli coś, czego, jej zdaniem, ona nie lubi, albo zrobiła coś, czego, jej zdaniem, nie zrobiła. Negatywne formy wyrażania emocji mogą być przypisywane takim cechom, jak skłonność do przesadnego reagowania, nadwrażliwość, zniekształcone spostrzeganie zdarzeń czy niezdolność do przyjęcia pozytywnej postawy. Pozytywne formy wyrażania emocji, przekonania, plany, działania mogą być w podobny sposób unieważniane przez przypisywanie ich brakowi roztropności, naiwności, nadmiernej idealizacji czy niedojrzałości. Osobiste przeżycia i formy ekspresji emocjonalnej nie są uważane za uprawnione reakcje na zdarzenia.

Emocjonalnie unieważniające środowiska są nietolerancyjne wobec przejawów negatywnych emocji. Komunikowana postawa unieważniającego środowiska przypomina pogląd: „poradzisz sobie o własnych siłach, bez żadnej pomocy z zewnątrz”; jest to przekonanie, że każda osoba, która wystarczająco się stara, może tego dokonać. Indywidualna sprawność i osiągnięcia są wysoko cenione, przynajmniej w odniesieniu do kontrolowania emocjonalnej ekspresyjności i ograniczania wymagań wobec środowiska.

Konsekwencje unieważniających środowisk są następujące. Po pierwsze, z powodu nieuprawomocniania ekspresji emocjonalnej unieważniające środowisko nie uczy dziecka nazywania emocji, w sposób zgodny z normą obowiązującą w jego szerszej grupie społecznej. Ponieważ problemy emocjonalnie podatnego na zranienie dziecka nie są dostrzegane, niewiele wysiłku wkłada się w próby rozwiązania problemów. Każe się dziecku kontrolować swoje emocje, zamiast uczyć je, jak właściwie to robić. Po drugie, w wyniku przeceniania łatwości rozwiązywania problemów życiowych środowisko nie uczy dziecka znoszenia dolegliwości psychicznych ani formułowania realistycznych celów i oczekiwań. Po trzecie, przez niekonsekwentne karanie z powodu wyrażania komunikatów o negatywnych emocjach i sporadyczne nagradzanie przejawów skrajnych lub spotęgowanych emocji środowisko uczy dziecko oscylowania między emocjonalnym zahamowaniem a skrajnymi stanami emocjonalnymi. Środowisko takie nie umie nauczyć dziecka, kiedy ma ono ufać swoim reakcjom emocjonalnym i poznawczym jako odzwierciedleniu prawomocnych interpretacji indywidualnych i sytuacyjnych zdarzeń. Unieważniające środowisko uczy dziecko aktywnego unieważniania własnych przeżyć i poszukiwania w swoim środowisku społecznym wskazówek, jak ma myśleć, czuć i działać.

Istnieją 3 rodzaje unieważniających rodzin: rodzina chaotyczna, rodzina doskonała, i rodzina typowa. W rodzinie chaotycznej mogą występować problemy z nadużywaniem substancji psychoaktywnych, problemy finansowe lub rodzice, którzy dużo czasu spędzają poza domem. Potrzeby dzieci w takiej rodzinie lekceważy się i w konsekwencji unieważnia.

W rodzinie doskonałej rodzice nie potrafią tolerować przejawów negatywnych emocji u swoich dzieci. Taka postawa może wynikać z takich przyczyn, jak stresująca praca, niezdolność do tolerowania negatywnych emocji lub egoizmu.

Skłonność pacjentów z zaburzeniem osobowości typu Borderline do powstrzymywania reakcji emocjonalnych, lub do podejmowania takich prób, może przyczynić się do braku silnego poczucia tożsamości. Odrętwienie związane z zahamowanymi emocjami jest często odbierane jako pustka.


Pragniemy poinformować, że w styczniu 2020 roku rusza grupa- trening umiejętności DBT. Informacje i zapisy pod numerem telefonu: 664-421-740


  • 0

Cele Treningu Umiejętności DBT

Tags : 

Ogólnym celem treningu umiejętności DBT jest udzielenie pacjentom pomocy w zmianie wzorców behawioralnych, emocjonalnych, poznawczych i interpersonalnych związanych z problemami życiowymi. Cele są odpowiedzią na pytania: „Jakie korzyści może przynieść trening umiejętności?”, „Jakie zachowania chcę zredukować, a jakie rozwinąć?”.

ZACHOWANIA DO REDUKCJI

Ulotka UMIEJĘTNOŚCI OGÓLNE 1 pomaga określić cele, które chcemy osiągnąć za pomocą treningu umiejętności. Pierwszą grupą celów są zachowania do redukcji. W ulotce zostały zaproponowane przykładowe cele:

  • nieuważność, pustka, oderwanie od siebie i innych, przyjmowanie osądzającej postawy
  • konflikt interpersonalny i stres, samotność
  • brak elastyczności, trudności ze zmianą
  • chwiejne i skrajne emocje, zachowania zależne od nastroju, trudności w regulowaniu emocji
  • zachowania impulsywne, trudności z akceptacją istniejącej rzeczywistości, uzależnienie.

Na dole strony jest miejsce na wpisanie swoich własnych celów związanych z zachowaniami do redukcji.

UMIEJĘTNOŚCI DO ROZWINIĘCIA

Druga część ulotki zawiera przykłady umiejętności do rozwinięcia oraz miejsce na wpisanie swoich własnych pomysłów związanych z umiejętnościami, jakie chcemy rozwijać.

Umiejętności związane z uważnością

Dzięki umiejętnościom związanym z uważnością możemy skupić się na chwili obecnej, koncentrując się za równo na tym, co dzieje się w nas samych, jak i na tym, co zachodzi na zewnątrz, wokół nas. Na umiejętności związane z uważnością składają się:

  • podstawowe umiejętności związane z uważnością (umiejętności „co” i „jak”), które pokazują, jak obserwować rzeczywistość i doświadczyć jej takiej, jaka jest, jak przyjmować mniej osądzającą postawę i żyć w danej chwili, łącząc to ze skutecznością
  • umiejętności związane z uważnością z perspektywy duchowej (mądry umysł z perspektywy duchowej i praktykowanie miłującej dobroci), które skupiają się na przeżywaniu rzeczywistości i rozwijaniu poczucia wolności
  • zręczne środki: równoważenie działania i bycia
  • Mądry umysł przez podążanie drogą środkową.

Umiejętności związane ze skutecznością interpersonalną

Dzięki umiejętnościom związanym ze skutecznością interpersonalną możemy podtrzymać i poprawić relacje z bliskimi nam ludźmi i osobami nieznajomymi. Na umiejętności związane ze skutecznością interpersonalną składają się:

  • podstawowe umiejętności związane ze skutecznością interpersonalną, które pokazują jak radzić sobie w sytuacjach konfliktowych, w sposób który pozwala zachować szacunek do siebie oraz sympatię i szacunek innych osób
  • budowanie relacji i kończenie relacji destrukcyjnych, które pozwalają znaleźć potencjalnych przyjaciół i podtrzymać pozytywne relacje z innymi, oraz zakończyć destrukcyjne relacje
  • podążanie drogą środkową, pomaga znaleźć równowagę pomiędzy akceptacją a zmianą w nas samych i w naszych relacjach z innymi.

Umiejętności związane z regulacją emocji

Regulacja emocji obejmuje zwiększenie kontroli nad emocjami oraz zmianę poziomu odczuwania negatywnych emocji. Na umiejętności związane z regulacją emocji składają się:

  • rozumienie i nazywanie emocji
  • zmiana reakcji emocjonalnych, która pozwala zmniejszyć intensywność bolesnych emocji (gniewu, smutku, wstydu itp) oraz zmienić sytuacje, które wywołują bolesne emocje
  • zmniejszanie podatności na emocjonalny umysł- umiejętności te pozwalają zmniejszyć podatność na przeżywanie skrajnych lub bolesnych emocji
  • opanowanie trudnych emocji- dzięki tym umiejętnościom możemy zaakceptować bieżące emocje i poradzić sobie ze skrajnymi emocjami.

Umiejętności związane z tolerancją na dolegliwości psychiczne

Tolerancja na dolegliwości psychiczne to zdolność znoszenia i przetrwania kryzysów bez pogarszania sytuacji. Umiejętności te pokazują, jak zaakceptować życie i w pełni się w nie zaangażować. Na umiejętności związane z tolerancją na dolegliwości psychiczne składają się:

  • umiejętności przetrwania kryzysu, które pozwalają znosić bolesne zdarzenia, impulsy i emocje, kiedy nie potrafimy od razu poprawić sytuacji
  • umiejętności związane z akceptacją rzeczywistości, które umożliwiają ograniczenie cierpienia przez zaakceptowanie rzeczywistości
  • umiejętności, kiedy kryzysem jest uzależnienie, które pomagają uwolnić się od uzależnienia i żyć w abstynencji.

MOŻLIWE SPOSOBY PODCHODZENIA DO DOWOLNEGO PROBLEMU

Możliwości reagowania na ból są ograniczone. Są tylko 4 rzeczy, które możemy zrobić, kiedy przytrafi nam się w życiu bolesny problem: możemy go rozwiązać, zmienić swoje uczucia w związku z nim, znosić go lub trwać w nieszczęściu (a może nawet pogorszyć sytuację).

Rozwiązanie problemu to próba znalezienia sposobu na zakończenie lub zmianę sytuacji problemowej. W rozwiązywaniu problemów mogą pomóc umiejętności DBT związane z regulacją emocji oraz skutecznością interpersonalną.

Przykład: Jeśli cierpienie ma swoje źródło w konflikcie małżeńskim, jednym z rozwiązań mogłoby być unikanie spędzania czasu ze współmałżonkiem; innym sposobem byłoby uzyskanie rozwodu i zerwanie związku; ewentualnie można zwrócić się do terapeuty małżeńskiego i zmienić relację tak, aby konflikt został rozwiązany.

Przykład: Jeśli problemem jest to, że boimy się latać samolotem, można rozwiązać ten problem przez unikanie latania; ewentualnie można znaleźć ośrodek terapeutyczny zajmujący się redukowaniem strachu przed lataniem.

Drugim sposobem reagowania na ból jest zmiana naszych reakcji emocjonalnych na niego. Możemy pracować nad regulowaniem reakcji na problem lub znaleźć sposób przekształcenia doświadczeń negatywnych w pozytywne. W tym wypadku pomogą nam umiejętności DBT związane z regulacją emocji i uważnością.

Jeśli nie możemy rozwiązać problemu, który jest źródłem cierpienia, i nie potrafimy przejmować się nim w mniejszym stopniu, możemy złagodzić dolegliwości psychiczne związane tym problemem. W tym przypadku pomogą nam umiejętności DBT związane z tolerancją na dolegliwości psychiczne oraz te związane z uważnością.


Pragniemy poinformować, że w styczniu 2020 roku rusza grupa- trening umiejętności DBT. Informacje i zapisy pod numerem telefonu: 664-421-740


Godziny otwarcia:

PONIEDZIAŁEK: 9-20
WTOREK: 9-20
ŚRODA: 9-20
CZWARTEK: 9-20
PIĄTEK: 9-19

Gdzie jesteśmy

PSYCHOEDUKACJA

Psychoterapia Systemowa

Analiza Zachowania

Uzależnienie

Psychoterapia Gestalt

Teoria Biospołeczna

Kierowca Zawodowy

Badania Medycyny Pracy

Trening umiejętności DBT

Ocena Kliniczna i Diagnoza

Terapia ACT