Author Archives: admin

  • 0

Badania lekarskie kierowców art. 43 i art 75

Badania z artykułu 43 ptk 2 i art 229 par 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r (orzeczenie : praca kierowcy transportu drogowego) oraz z artykułu 75 ustawy z dnia 5 stycznia 2011  o kierujących pojazdami, czym się różnią?

Badanie z art 43 ptk 2 potrzebne jest kierowcom zawodowym wykonującym tzw. transport drogowy ( osób lub rzeczy), dotyczy np. kierowców taxi, kierowców busów oraz kierowców zawodowych kat C, D, E jest wydawane po badaniu lekarskim ( lekarz uprawniony do badań kierowców). Z tego artykułu badamy się raz na pięć lat do 60 roku życia oraz co 30 miesięcy po 60 roku życia.

Orzeczenie z artykułu 75 ustawy z dnia 5 stycznia 2011, dotyczy zdolnosci ( braku przeciwskazań) do kierowania pojazdami określonych kategorii.

W zależności od poszczególnych punktów ustawy, jest to badanie kwalifikacyjne- przy ubieganiu się o określoną kategorię po raz pierwszy,

przedłużające prawo jazdy z powodu wydania czasowego orzeczenia, odzyskiwania uprawnień po stracie prawa jazdy np za punkty lub alkohol.

Orzeczenie jest wydawane po uprzednim badaniu lekarza orzecznika, potrzebne jest tylko przy wyrabianiu prawo jazdy  lub przedłużaniu jego ważności.

Badanie od 2015r jest wydawane bezterminowo ( nawet w przypadku używania szkieł korekcyjnych), chyba że były inne przyczyny medyczne.

Kierowcy taxi zatrudniając się w nowej korporacji potrzebują tylko badania z artykułu 43 o braku przeciwskazań do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy w Transporcie Drogowym.

W naszym gabinecie zrobią Panstwo takie badania w promocyjnej cenie 130zł do końca września 2017.


  • 0

Lęki/Strach/Ataki Paniki

Tags : 

Reakcja Walki i Ucieczki

Lęk/strach jest odpowiedzią organizmu na zagrożenie. Adrenalina jest pompowana do naszego krwiobiegu, by umożliwić nam ucieczkę lub walkę. Nie ma znaczenia, czy niebezpieczeństwo jest prawdziwe, czy my tylko wierzymy w to niebezpieczeństwo (a realnie go nie ma).
To system alarmowy organizmu, który pozwolił nam przetrwać.
Żyjąc w jaskiniach nie przetrwalibyśmy długo bez tej, ratującej życie, reakcji. Mechanizm działa tak dobrze, że często odpala się nawet, kiedy nie jest potrzebny, kiedy niebezpieczeństwo istnieje w naszej głowie, a nie w realnym świecie. Myślimy, że jest niebezpieczeństwo i to wystarczy, by uruchomić system.

Ludzie podatni na lęk wchodzą w tryb skanowania, czyli stale szukają wokół siebie niebezpieczeństwa, są hiper wrażliwi na każdy sygnał zagrożenia. W ten sposób zwiększają swoje szanse na uruchomienie systemu alarmowego.

Myśli lękowe
  • Jestem w niebezpieczeństwie, to niebezpieczne;
  • najgorszy możliwy scenariusz na pewno się wydarzy;
  • nie będę w stanie sobie z tym poradzić.
Doznania fizyczne, Adrenalina

Jeśli istnieje zagrożenie, albo wierzymy, że takie istnieje, nasze ciało automatycznie uruchamia mechanizm przetrwania. To pomaga zenergetyzować nas dostatecznie, by walczyć lub uciekać (reakcja walki lub ucieczki). Przymusy, impulsy zachowania powiązane z lękiem to unikanie, ucieczka. Z tego powodu odczuwamy wiele doznań fizycznych:

Zachowania związane z lękiem

  • Unikanie miejsc, ludzi;
  • nie wychodzenie, czy chodzenie do specyficznych miejsc o specyficznych porach np. zakupy w mniejszych sklepach w nie zatłoczonych porach dnia;
  • chodzenie tylko z kimś;
  • uciekanie, wychodzenie wcześniej.
Zachowania zabezpieczające

Uczestniczenie w lękorodnej sytuacji, ale używanie radzenia sobie, które pomaga ci przetrwać np. trzymanie drinka, palenie więcej, miętoszenie ubrania albo torby, unikanie kontaktu wzrokowego, posiadanie planu ucieczki, branie leków.

Zachowania zabezpieczające mogą podtrzymywać twój lęk. Kiedy polegasz na innych, by pomagali ci radzić sobie, nie możesz się przekonać, że bez ich pomocy lęk zmniejszyłby się i zniknął sam z siebie.

Unikanie ludzi, lub sytuacji sprawia, że czujesz się lepiej w danym momencie, jednak nie pomaga w dłuższej perspektywie. Jeśli obawiasz się, że zemdlejesz albo zwymiotujesz w alejce supermarketu nie nie przekonasz się, że to, tak naprawdę, się nie wydarzy z tej prostej przyczyny, że tam nie pójdziesz (unikanie). Unikając supermarketu zostawiasz swoje przekonanie o zemdleniu nietknięte, co oczywiście dokłada do twojego lęku.

Cykl Lęku

mysli-emocje-zachowanie-cykl-leku Lęk i strach- jak sobie z nim radzić mysli emocje zachowanie cykl leku

Wszyscy czasami czujemy lęk. Pewna ilość lęku pomaga nam się skupić, choćby przed egzaminem trochę stresu ma pozytywny efekt– motywuje nas do nauki, pomaga nam się skupić.

Błędne Koło Lęku

Patrząc na koła zębate, które wprawiają w ruch koło środkowe (główny problem) możemy dokonać zmian w każdym z tych małych kółek, wtedy przynajmniej spowolnimy, a w najlepszym przypadku usuniemy główny problem.

bledne-kolo (1)

Zidentyfikuj swoje Wyzwalacze

Kiedy lub w jakich sytuacjach istnieje prawdopodobieństwo, że poczujesz lęk? Jeśli możesz dostrzec jakiś wzór, schemat, może będziesz w stanie coś zrobić z tymi sytuacjami? może zachowasz się inaczej?

Typowe wyzwalacze:

  • określone miejsca;
  • określeni ludzie;
  • kiedykolwiek, gdziekolwiek (ale skonkretyzuj, mimo wszystko);
  • widzisz określone rzeczy;
  • słyszysz określone rzeczy;
  • myślisz o określonej sytuacji (martwisz się).

Nowe Zachowanie

Skoro unikanie sytuacji i używanie zachowań zabezpieczających daje ulgę (krótkoterminowo), ale podtrzymuje nasz lęk (długoterminowo), warto zachować się odwrotnie, konfrontując się z tym, czego się boimy. Krótkoterminowo będzie to prawdopodobnie nieprzyjemne, ale pomoże nam z czasem lepiej radzić sobie z sytuacjami, które wywołują lęk.

Zrób plan, by stopniowo zacząć robić rzeczy, których normalnie unikasz. Na przykład, jeśli zwykle unikasz chodzenia na duże imprezy w pracy, zacznij od kameralnej kolacji w restauracji, w której czujesz się swobodnie, nie zaczynaj od dużego przyjęcia bożonarodzeniowego gdzie będą wszyscy. Mimo, że będzie to prawdopodobnie nieprzyjemne, nauczysz się, że możesz uczestniczyć w tych wydarzeniach, a lęk stopniowo ustępuje.

Zrób hierarchię tego czego się boisz. Jeśli boisz się konkretnych miejsc (np. wind) możesz wypisać różne konkretne windy, (małe, większe, wysokie, szklane, w starych budynkach itp). Możesz zacząć od stania przy windzie po parę minut każdego dnia, przez kilka tygodni, a potem powoli posuwać się naprzód, na przykład stojąc w drzwiach windy, kiedy są otwarte, potem wsiadać do windy, ale nie zamykać drzwi, następnie zamknąć drzwi, ale nie jechać windą, potem pojechać tylko jedno piętro itd.

Możesz używać technik relaksacyjnych, albo zastosować afirmacje Pozytywne-afirmacje dodające ci odwagi (dam radę), by przetrwać trudne emocje  (patrz arkusz unikanie).

Jeśli normalnie polegasz na zachowaniach zabezpieczających, wypisz je w kolejności ich ważności i powoli przestań ich używać. Zaczynając od najmniej ważnych, idź powoli w górę listy, aż wyeliminujesz je wszystkie.

Co robić, kiedy czujesz lęk

STOPP zatrzymaj się, weź oddech, nie reaguj automatycznie

zmień myślenie, zapytaj siebie: na co reaguję ?

  • co myślę, że się teraz wydarzy
  • czy to fakt, czy przekonanie
  • co jest najgorszym (i najlepszym), co może się wydarzyć? co jest najbardziej prawdopodobne?
  • czy wyolbrzymiam coś?
  • jak ważne to jest faktycznie? jak ważne będzie to za 6 miesięcy?
  • czy wyolbrzymiam niebezpieczeństwo?
  • czy nie doceniam moich możliwości radzenia sobie?
  • czy czytam w myślach innych ludzi?
  • czy wierzę że potrafię przewidywać przyszłość?
  • czy jest inny sposób patrzenia na to?  jaki jest widok z Helikoptera ?
  • jakiej rady udzieliłbym komuś innemu w tej sytuacji?
  • czy mocno na siebie naciskam?
  • to, że się źle czuję, nie oznacza, że naprawdę jest źle.
  • czego potrzebuję od tej osoby, w tej sytuacji? czego oni chcą/potrzebują? czy jest tu jakiś kompromis?
  • jakie będą konsekwencje, jeśli zareaguje tak jak zwykle reaguję?
  • czy jest inny sposób poradzenia sob z tym? co byłoby najbardziej konstruktywnym/pomocnym sposobem postępowania w tej sytuacji dla mnie/dla sytuacji/dla innych?

podważ swoje automatyczne myśli- postaw je przed sądem

wizualizuj sukces: wyobraź sobie siebie, jak dobrze radzisz sobie z sytuacją, której się boisz. Wyobraź ją sobie szczegółowo i zobacz ją całą aż do dobrego końca.

Jak radzić sobie z fizycznymi objawami lęku
  • Przeciwdziałaj reakcji adrenalinowej ciała, ta reakcja to gotowość do działania użyj tej energii w zdrowy sposób.
  • praktykuj uspokajający/uważny oddech– samo to pomoże zmniejszyć fizyczne objawy emocji i zmniejszy intensywność myśli.
  • wizualizacja: kolorowe oddychanie: wdychaj niebieski (spokój) wydychaj czerwony.
  • idź na spacer, biegaj, jeździj na rowerze, popracuj w ogrodzie, lub w domu.
Różne rodzaje zaburzeń lękowych
  • lęk o zdrowie- stale martwisz się, że masz poważną chorobę
  • uogólnione zaburzenie lękowe (GAD): stale martwisz się wszystkim „co jeśli…?”
  • obsesyjno-kompulsywne zaburzenie lękowe (OCD)- intruzywne myśli – muszę coś (rytuały, sprawdzanie) robić, by się ich pozbyć, lub boję się samych tych myśli.
  • napady paniki: powtarzające się napady paniki.
  • fobia- lęk przed bardzo konkretną sytuacją, rzeczą itp
  • zaburzenie stresowe pourazowe PTSD – flashbacki, lęk i złość, poczucie winy wiążące się z traumą.
  • lęk społeczny: lęk w sytuacjach społecznych, lęk przed krytyką innych

 


  • 0

Badania psychotechniczne w 4 językach

Tags : 

Mamy przyjemność poinformować że w Gabinecie psychologicznym Amygdala przy ul. Nugat 3 w Warszawie,

mają Państwo możliwość przeprowadzenia badań psychotechnicznych w aż czterech językach.

Dysponujemy nowoczesnym systemem badania kierowców: TEST3DRIVE firmy ALTA, całość badań wykonywana jest na ekranie dotykowym ( zarówno część psychomotoryczna, jak również część kwestionariuszowa czy testy na inteligencję).

Pełne badanie trwa ok 50 minut ( kierowcy zawodowi) badanie psychotechniczne z zakresu medycyny pracy           (np. przedstawiciele handlowi , lub używanie samochodu służbowego) trwa około 30 minut.

Dostępne języki badań oprócz standardowego polskiego to:

  • -testy w języku rosyjskim
  • -testy w języku ukraińskim
  • -testy w języku angielskim 

Koszt badań w każdym z języków obcych pozostaje niezmienny i wynosi 150 zł ( dotyczy badań psychotechnicznych)


  • 1
badania kierowców

Psychotechnika kategoria B

Tags : 

NOWE ZASADY BADAŃ PSYCHOTECHNICZNYCH DLA KIEROWCÓW – RÓŻNICE, ZMIANY, PORADY

Nasi klienci, kierowcy kategorii B prawa jazdy często nie wiedzą jakiego badanie potrzebują.

Zdarza się, że nie wiedzą tego nawet pracodawcy.

Przepisy dotyczące badań psychologicznych osób prowadzących pojazdy są skomplikowane i niejednoznaczne.

A więc wyjaśniamy:

KIEROWCY Z KATEGORIĄ B PRAWA JAZDY

  • kierowcy pojazdów służbowych, nie zatrudnieni na etacie kierowcy ( przedstawiciele handlowi, pracownicy administracji , kadra kierownicza) przechodzą badania w myśl ustawy o medycynie pracy. Badanie jest krótsze i tańsze. Kończy się bezterminowym zaświadczeniem, do przekazania lekarzowi medycyny pracy.
  • kierowcy zatrudnieni na etacie kierowcy (kierowcy TAXI, kierowcy – dostawcy, kierowcy pojazdów uprzywilejowanych, kurierzy) przechodzą badania w myśl ustawy o transporcie drogowym i ustawy o kierujących. Badanie jest dłuższe i droższe. Kończy się orzeczeniem psychologicznym ważnym maksymalnie 5 lat. Orzeczenie przekazuje się pracodawcy . W przypadku samozatrudnienia trzeba je mieć przy sobie (w przypadku kontroli ITD).
  • skierowani decyzją starosty, zawsze są badani na podstawie ustawy o kierujących pojazdami . Badanie kończy się orzeczeniem psychologicznym bez terminu ważności. Należy przedłożyć je w wydziale komunikacji.

KIEROWCY Z KATEGORIĄ C, D, E PRAWA JAZDY:

przechodzą badania w myśl ustawy o transporcie drogowym i ustawy o kierujących. Badanie kończy się orzeczeniem psychologicznym ważnym maksymalnie 5 lat. Orzeczenie przekazuje się pracodawcy lub przedkłada w wydziale komunikacji. W przypadku samozatrudnienia trzeba je mieć przy sobie (w przypadku kontroli ITD.).


  • 3

Zaburzenia po stresie traumatycznym/PTSD

Tags : 

PTSD (Zespół Stresu Pourazowego- ZSP)

Zaburzenie stresu pourazowego (PTSD) pojawia się po poważnym traumatycznym wydarzeniu, albo ciągu mniej poważnych zdarzeń. Complex PTSD (cPTSD)może pojawić się, kiedy wielokrotnie doświadczaliśmy traumatyczne zdarzenia w dzieciństwie.
To normalne, że doświadczamy stresu po wydarzeniu traumatycznym, ale zwykle symptomy ustępują po kilku tygodniach. Jeśli symptomy nie ustępują, wtedy terapia przedłużonej ekspozycji (PE) lub EMDR jest aktualnie polecana, jako skuteczne leczenie.
Symptomy to flashbacki, czyli przeżywanie na nowo traumatycznego zdarzenia (obrazy, dźwięki, emocje i doznania fizyczne), koszmary- powodujące silny lęk i/lub reakcje pełne złości, unikanie wszelkich wyzwalaczy, które mogą wywołać wspomnienie traumatycznego wydarzenia.
PTSD powstaje ponieważ doświadczenie traumy było tak stresujące, że chcemy unikać wszelkich przypomnień traumy. Nasz mózg nie przetwarza wtedy tego doświadczenia we wspomnienie, więc doświadczenie pozostaje aktualnym problemem, zamiast stać się wspomnieniem z przeszłości. Flashbacki powodują, że przeżywamy traumatyczne doświadczenie na nowo, jakby wydarzało się ponownie, właśnie w tej chwili. To bardzo stresujące, więc robimy wszystko, by te flashbacki powstrzymać i unikać wszystkiego, co przypomina nam to wydarzenie, stąd nie możemy przerobić tego wydarzenia w swojej głowie (we wspomnienie, które byłoby mniej stresujące).
Terapia Poznawczo-Behawioralna lub EMDR, pomaga naszemu mózgowi przerobić traumatyczne wydarzenie we wspomnienie, odłożyć do odpowiedniej szufladki w naszym umyśle, tak, że stanie się starym wspomnieniem, a nie czymś, co przeżywamy, jakby działo się tu i teraz.
Terapia pomoże nam myśleć o / wyobrażać sobie traumatyczne zdarzenie w bezpiecznym środowisku; stopniowo możemy wystawić się na te sytuacje, które przypominają nam trudne wydarzenie. Myślenie i mówienie o traumie jest trudne na początku, ale ostatecznie zmniejszy ogólny stres i rozwiąże problem.

 

 

Pokonanie Unikania

Próbujemy unikać wszelkich sytuacji, ludzi, miejsc, a nawet myśli, które mogą powodować stres. Unikanie pomaga nam nie odczuwać stresu (krótkoterminowo), ale jest jednym z głównym czynników podtrzymujących problem (długoterminowo). Po za tym, unikanie zwykle koliduje z naszym codziennym życiem.

  • Użyj arkusza Unikanie

Radzenie sobie ze wspomnieniem

Unikamy myślenia o traumatycznym zdarzeniu dlatego nasz mózg nigdy nie przerobi tego wspomnienia w normalny sposób. Stąd pomocnym jest myśleć o tym wydarzeniu i celowo je sobie przypominać.

    1. Dowiedz się jak najwięcej o tym wydarzeniu: pytaj się ludzi, którzy byli w nie zamieszani- co pamiętają ze swojej perspektywy (np. personel ratowniczy).
    2. Spróbuj złożyć historię w jedną logiczną całość.
    3. Zapisz ją, nawet tylko w formie podpunktów.
    4. Rozmawiaj o zdarzeniu z innymi ludźmi, których może tam nie było, ale potrafią słuchać i są wspierający i mogą zaoferować konstruktywne spojrzenie na sprawę.

Radzenie sobie z flashbackami i koszmarami

Ponieważ myślenie o traumie nas stresuje, to unikamy tego. Przez to nasza trauma pozostaje nie przerobiona; umysł nie może wytworzyć wspomnienia i odłożyć do odpowiedniej szuflady. Każdy wyzwalacz powoduje, że umysł ma poczucie, że wydarzenie ponownie się dzieje. Przeżywamy to, jakby działo się tu i teraz, czujemy te same emocje i doznania, jakby trauma wydarzała się ponownie właśnie w tej chwili.

Użyj tych metod radzenia sobie oraz technik uziemienia podczas flashbacku: Radzenie sobie z flashbackami.
Użyj Arkusz Rozróżniania przed flashbackiem, tak żeby się lepiej przygotować do zapewnienia swojego umysłu, że to zdarzenie NIE wydarza się ponownie tu i teraz. Poświęć trochę czasu każdego dnia – 15-20 minut, by myśleć o traumatycznym wydarzeniu, zapisz notatkę. Staraj się to robić codziennie o tej samej porze, może wieczorem, jeśli dręczą cię koszmary.
Wspominanie zakończ zapisaniem pozytywnego stwierdzenia, takim jak „przeżyłam/em”, „odzyskuję kontrolę nad swoim życiem”, „Mam…… które/który wspiera mnie”.

Naucz się metod radzenia sobie ze stresem, złością np.

  • STOPP
  • Uważny Oddech
  • Uważność
  • Relaksacja
  • Samopomoc w Złości
  • Samopomoc w Stresie

  • 0

Kontrolowanie picia/Zyski i straty

Tags : 

PICIE KONTROLOWANE MIT, CZY FAKT

Do niedawna, powiedzenie o kontrolowanym piciu było uważane za herezję. W niektórych kręgach nadal tak się uważa. Natomiast nie ma żadnych dowodów naukowych na to, że alkoholik nie może zmienić swojego picia. Anonimowi Alkoholicy powiedzą, że ten, kto może kontrolować, nigdy nie był alkoholikiem. A jeżeli ktoś z powodu picia był bezdomny i miał niedowład nóg, to można go uznać za alkoholika? Spotkałam się właśnie z takim przypadkiem. Człowiek ten, przestał pić całkowicie, a po paru latach zaczął pić towarzysko. Do dzisiaj ma się świetnie, a minęło już 5 lat. Można powiedzieć, że to wyjątek, który potwierdza regułę. Takich wyjątków jest jednak znacznie więcej.

EX-ALKOHOLICY

Amerykańskie badania z 2001 roku wykazały, że spośród 43 000 alkoholików 36% miało się bardzo dobrze. Okazało się, że tylko połowa z nich (18.2%) zdecydowało się na pełną abstynencję. Pozostali znacznie zredukowali swoje spożycie alkoholu. Nie spełniali kryteriów uzależnienia, mimo, że używali alkoholu.

Nie każdy chce pracować nad 100% abstynencją. Nie każdemu odpowiada podejście Anonimowych Alkoholików. Skoro ogólnie mówi się, że każdy potrzebuje innej terapii, to samo dotyczy osób pijących. Ci ludzie również muszą mieć wybór. Jeśli pragną pełnej abstynencji, odpowiada im program Anonimowych Alkoholików, to świetnie. Sama namawiam swoich pacjentów na meetingi. Natomiast jest jeszcze cała rzesza ludzi, którzy walczą w samotności, bo nie ma dla nich odpowiedniej oferty leczenia.

NAJBEZPIECZNIEJSZA JEST ABSTYNENCJA

Nie wiadomo, komu uda się zredukować picie. Oczywiście, że najbezpieczniejszym podejściem jest całkowita rezygnacja z niebezpiecznej substancji. Natomiast lepiej próbować zredukować, niż nie robić nic. Nawet jeśli redukcja się nie uda, to taka osoba będzie już miała istotną informację na swój temat. Często problem polega na czymś innym. Ktoś pije z powodu problemów emocjonalnych, nieśmiałości, stresu, depresji. Rozwiązanie tych problemów może rozwiązać problem picia. Istnieje wiele programów uczących umiarkowanego picia. Jednym z nich jest program HAMS, który stosuję w swojej praktyce psychoterapeutycznej.

HAMS

HAMS jest akronimem Harm reduction (redukcja szkód), Alcohol abstinence (abstynencja od alkoholu) i Moderation Support (wspieranie umiarkowania). Program składa się z 17 elementów: Analiza kosztów, określanie celów, ranking ryzyka, narzędzia i strategie zmiany picia/ zażywania, plan osiągnięcia celów, zaplanowanie zajęć wolnych od używek, radzenie sobie z problemami na trzeźwo, rozwiązanie problemów, które wpływają na picie/ zażywanie, radość bez używek, poczucie własnej wartości, planowanie swojego picia/ zażywania, ocena postępów i trudności, praktykowanie redukcji szkód, zadowolenie z sukcesów, wyciąganie wniosków z porażek, utrzymanie postępów.

Jeżeli jesteś zainteresowany programem HAMS to został on dokładnie opisany na stronie internetowej autora Kennetha Andersona. HAMS można robić samodzielnie, albo z pomocą psychoterapeuty.

Analiza Kosztów, to pierwszy krok na drodze zmiany swoich szkodliwych nawyków.


  • 0

Samouszkodzenia

Tags : 

Samouszkodzenie, samozranienie, samookaleczenie, przez niektórych nazywane autoagresją, po angielsku „Nonsuicidal self-injury (NSSI)”, czyli niesamobójcze samookaleczenie, to społecznie nieakceptowalne uszkodzenia własnego ciała bez zamiaru samobójczego. Może, ale nie musi być wskaźnikiem innych problemów psychicznych. W nowej klasyfikacji diagnostycznej DSM 5 pojawia się, jako propozycja nowej jednostki diagnostycznej – co oznacza, że zagadnienie będzie dokładniej badane.

Jak zwykle są dwie strony monety. Z jednej strony nie ma sensu diagnozować niepotrzebnie nastolatków, jako osoby z BPD, na podstawie samych tylko samouszkodzeń, które są dość powszechne, bo występują u około 27% populacji (źródło), a BPD występuje u około 6% populacji (w nowych badaniach- źródło). Z drugiej strony taka kategoria diagnostyczna, może błędnie interpretować zachowania samobójcze, jako „tylko” samouszkodzenia.

W zaburzeniu osobowości z pogranicza samouszkodzenia występują u 65-80% osób,
u osób, które popełniają samobójstwo samouszkodzenia występują aż u 40/60%,
ale aż 44% spośród osób, które dokonują samouszkodzeń nie miało żadnych, innych problemów psychicznych.

Samouszkodzenia, klasyfikacja

Według badaczy istnieją 3 klasy samouszkodzeń typowych (common); dla osób stosujących takie samouszkodzenia, zachowania te są:

  • Kompulsją (rytuał, działanie bez premedytacji) np. trichotillomania (wyrywanie sobie włosów).
  • Epizodyczne (czasami się to zdarza, ale osoba nie identyfikuje się jako ktoś, kto się samouszkadza).
  • Powtarzające się (dokonywane regularnie, osoba identyfikuje się jako ktoś, kto się samouszkadza), wśród tych osób samouszkodzenia mogą być lekkie, o średnim nasileniu, albo poważnym nasileniu.

Samouszkodzenia rodzaje

  • Poważne podrapanie, szczypanie paznokciami/innymi przedmiotami aż do krwawienia i śladów, które pozostają na skórze (ponad 50% badanych).
  • Cięcie nadgarstków, ramion, nóg lub innych części ciała (30%, częściej kobiety).
  • Polewanie się kwasem.
  • Wycinanie napisów, słów, symboli na skórze (15%).
  • Połknięcie substancji żrących, ostrych przedmiotów, gryzienie siebie do krwi/ śladów, które pozostają na skórze.
  • Próba połamania sobie kości. Celowe złamanie sobie kości.
  • Zrywanie/wyrywanie skóry (16%).
  • Przypalanie nadgarstków, dłoni, ramion, nóg, torsu, innych części ciała (12,9%).
  • Wcieranie szkła w skórę, albo wbijanie ostrych przedmiotów, igieł, pinezek, zszywek w/pod skórę (12%); (nie wliczamy tatuaży, pearcingu, igieł w celach medycznych).
  • Kopanie/walenie pięścią w przedmioty, aż do krwi/siniaków/guzów (37%).
  • Uderzanie siebie/walenie pięścią, aż do krwi/siniaków/guzów (25%).
  • Celowe nie pozwalanie na gojenie się ran (rozdrapywanie itp) (13,5%).
  • Angażowanie się w bójki/agresywne zachowania z intencją, by zrobić sobie krzywdę.
  • Wyrywanie sobie włosów, rzęs, brwi (z intencją zrobienia sobie krzywdy) (11%).

 

Dlaczego osoby z BPD się samouszkadzają  (źródło)

  1. Zmniejszenie napięcia.
  2. Zredukowanie nieprzyjemnych emocji.
  3. Ukaranie siebie.
  4. Odzyskanie świadomości doznań fizycznych.
  5. Odzyskanie kontroli.
  6. Odzyskanie poczucia realności.
  7. Polepszenie nastroju.
  8. Uzyskanie „strzału” „haju” (kick/high).
  9. Polepszenie koncentracji.
  10. Uzyskanie uwagi.
  11. Doświadczenie przyjemności.

 

Fizyczne konsekwencje samouszkodzeń

Przy mniejszych samouszkodzeniach nie muszą być duże (zadrapanie, mała blizna). Nieistotne jednak, jak małe jest samouszkodzenie, zawsze bowiem świadczy o ogromnym bólu wewnętrznym osoby, która go dokonuje. Wielkość samouszkodzenia, nie jest proporcjonalna do przeżywanego bólu. Samouszkodzenie może, ale nie musi świadczyć o jakimś dodatkowym problemie psychicznym. Natomiast zawsze trzeba się temu przyjrzeć, bo zagrożenie samobójstwem jest u tych osób o wiele wyższe niż u tych, które tego nie robią.

  • blizny,
  • rany,
  • zakażenie,
  • złamane kości,
  • łyse miejsca na głowie/utrata włosów,
  • zatrucie.

Psychiczne konsekwencje samouszkodzeń,
czyli dlaczego mam przestać się ciąć?

 

  • wstyd i poczucie winy, nienawiść do siebie,
  • niskie poczucie własnej wartości,
  • izolowanie się ⇒ poczucie samotności,
  • stres związany z koniecznością okłamywania innych,
  • może pojawić się uzależnienie od samouszkodzeń.

Zwykle to silne emocje powodują samouszkodzenia. Często samouszkodzenia są toksyczną metodą radzenia sobie z emocjami, jednak każde takie „radzenie sobie” wzmacnia ten mechanizm i sprawia, że w przyszłości, to zachowanie może być częściej powtarzane. Mechanizm wzmocnienia jest taki,

silne emocje ⇒ samouszkodzenie ⇒ ulga

to z kolei prowadzi do gorszego radzenie sobie z emocjami w przyszłości, ponieważ ulga jest tutaj wzmocnieniem negatywnym (zabranie nieprzyjemnego bodźca, w tym wypadku silnej emocji). Taki mechanizm występuje u osób z zaburzeniem osobowości borderline, których zachowania problemowe służą unikaniu emocji.

Oznaki samouszkodzeń,
czyli czy moje dziecko się tnie?

Zwykle osoby, które dokonują samouszkodzeń, ukrywają to, nie jest więc łatwo to wykryć. Przykładowe wskazówki, które mogą, ale oczywiście nie muszą świadczyć o samouszkodzeniach:

  • noszenie zakrywających ubrań, np długie rękawy gorącego dnia,
  • unikanie sytuacji, gdzie konieczne byłoby noszenie ubrań odkrywających ciało (np. odmowa pójścia na basen),
  • częste skarżenie się na różne przypadkowe urazy (np. właściciel kota, często podrapany),
  • zamykanie się na długo w łazience, pokoju itp,
  • blizny, ślady, oparzenia, siniaki,
  • ostre przedmioty, żyletki, noże.

 

Jak pomóc bliskiej osobie, która rani siebie

Jeśli dowiesz się, że bliska ci osoba, się samookalecza, być może nie masz pewności, jak się zachować, co powiedzieć, jak możesz pomóc. Być może czujesz lęk, wstyd, a nawet obrzydzenie, najpierw poradź sobie ze swoimi emocjami. Dowiedz się więcej o tym problemie, zrozumienie jakiegoś problemu, zwykle pomaga poradzić sobie z trudnymi emocjami. Spróbuj spojrzeć z punktu widzenia osoby, która to robi, jej oczami. Nie oceniaj, nie krytykuj, tylko pogorszysz sprawę, pamiętaj, że osoba, która robi sobie krzywdę już czuje wstyd i samotność. Zaoferuj wsparcie, nie ultimatum. Powiedz, że chętnie pomożesz, zamiast stawiać warunki. Kary, warunki, ultimatum mogą sprawić, że osoba jeszcze bardziej odsunie się od ciebie. Rozmawiaj, zaoferuj nieoceniającą komunikację, niech osoba powie to, co czuje, nawet jeśli to dla ciebie nie wygodne, słuchaj! Jeśli ta osoba nic nie mówi o samouszkodzeniach, porusz ten temat, ale w ciepły, wspierający sposób: „zauważyłam rany na twoim ciele, chciałabym zrozumieć przez co przechodzisz”. Jeśli masz taką osobę w rodzinie, przygotuj się na rozwiązywanie problemów rodzinnych, pamiętaj nie chodzi o to, by kogoś obwinić, raczej, by lepiej radzić sobie z problemami i mieć lepszą komunikację.

jeśli osoba nie widzi żadnego problemu w swoim samouszkodzeniu się, zapytaj: „gdyby twoje dziecko cięło się żyletką do krwi, to uznałabyś, że to przecież żaden problem?”


  • 0

Trening oddechowy

Tags : 

Spróbuj znaleźć w ciągu dnia kilkanaście minut na ćwiczenie (optymalnie 10-15 minut)

  • Usiądź wygodnie, rozluźnij mięśnie, przymknij oczy.
  • Wdychaj powietrze nosem, wydychaj ustami.
  • Podczas wdechu wypychaj okolice brzucha (używając mięśni brzucha i przepony), spychając powietrze do niższej części płuc.
  • Zatrzymaj oddech i policz do trzech
  • Potem wolno wydychaj, rozluźniając barki, tułów i brzuch (staraj się żeby wydech był około dwa razy dłuższy od wdechu)
  • Oddychaj swobodnie, głęboko, podczas wydechu możesz powtarzać słowo: relaks lub spokój

Wciągane powietrze wyobrażaj sobie jako życiodajny, oczyszczający strumień. Wraz z wydechem wizualizuj opuszczający cię brud.

Pobierz plik audio z nagraniem treningu oddechowego


  • 0

Technika relaksacji-Bezpieczne miejsce

Tags : 

Relaksacja metodą „bezpiecznego miejsca”

Zacznij każdą wizualizację od relaksacji:
 usiądź wygodnie, w miejscu, gdzie nikt i nic nie będzie ci przeszkadzać, przez parę minut skupiaj się na swoim
oddechu.
 Zamknij oczy
potem mentalnie przeskanuj swoje ciało i zauważ wszelkie napięcia
wypuść to napięcie, kiedy wydychasz powietrze
Każda wizualizacja może być wzmocniona, jeśli zaangażujesz do niej wszystkie zmysły.
 Buduj kompleksowe wyobrażenia w swoim umyśle to więcej niż tylko „widzenie”.
 Jeśli
 zauważysz negatywne skojarzenia, obrazy, które wdzierają się do wyobrażeń pozytywnych
przerwij to wyobrażenie i pomyśl o czymś innym
Zakończ każdą wizualizację poświęcając chwilę na powrót do swojej rzeczywistości, do pokoju w którym jesteś, otwórz oczy, rozejrzyj się, wyprostuj,powoli wróć do Tu i Teraz
 Teraz:  
Wyobraź sobie miejsce, gdzie czujesz się spokojnie, bezpiecznie
To może być znane ci miejsce
miejsce o którym marzysz
albo miejsce, które widziałaś/łeś tylko na zdjęciu/filmie
Skup się na kolorach jakie ma to spokojne, bezpieczne miejsce
Teraz zauważ jakie są tam dźwięki
albo zauważ ciszę
Pomyśl o wszelkich zapachach  jakie tam czujesz
Teraz skup się na odczuciach dotyku
na ziemi pod twoimi stopami
ruchu powietrza
temperaturze, na wszystkim, czego możesz dotknąć
 
Podczas, kiedy jesteś w spokojnym, bezpiecznym miejscu możesz je nazwać
  jednym słowem, albo zdaniem
 które pozwoli ci tam wrócić, to może być też obraz
 albo dźwięk, czy zapach, cokolwiek
 co będzie pomostem do tego miejsca
Możesz pobyć tam jakiś czas
cieszyć się spokojem i przyjemnymi emocjami.W każdej chwili możesz odejść
wystarczy, że otworzysz oczy i wrócisz do Tui Teraz.

 

 


  • 0

Technika relaksacji-Strumień światła

Tags : 

Proszę usiądź wygodnie zamknij oczy i proszę abyś skoncentrował/a  się na odczuciach płynących z ciała gdy czujesz nieprzyjemne emocje lub nieprzyjemny stan.

A teraz kiedy skupiłeś/aś się na doznaniach obecnych w ciele to poproszę żebyś zastanowił/ła się i odpowiedział/ła na następujące pytania:
A: Gdyby ten stan (emocja, doznanie) miało przybrać jakiś kształt to jaki to byłby kształt?

B: Gdyby ten stan (emocja, doznanie) miał określony rozmiar to jaki to byłby rozmiar?

C: Gdyby ten stan (emocja, doznanie) miało określoną barwę to jaki byłby to kolor?

D: Gdyby ten stan (emocja, doznanie) miało określoną temperaturę to jaka to byłaby temperatura?

E: Gdyby ten stan (emocja, doznanie) miało jakąś fakturę to jaka to byłaby faktura?

F: Gdyby ten stan (emocja, doznanie) miało być dźwiękiem lub muzyką to jaki to byłby dźwięk i jaka muzyka?

 

A teraz proszę zatrzymaj w swoim umyśle to doznanie i postaraj się określić jaki TWÓJ ULUBIONY KOLOR wiąże się z procesem zdrowienia (przywracania zdrowia)?

Kiedy określisz już kolor, który może być bardzo pomocny w zdrowieniu proszę stwórz strumień kolorowego światła. Pozwól, aby strumień ten przemieszczał się z czubka twojej głowy w kierunku kształtu jaki przybrały twoje doznania. Pozwól, aby światło przenikało przez ten kształt. Światło kieruje się na kształt, przenika, przenika, rezonuje i wibruje wokół niego. Zaobserwuj co dzieje się kiedy światło przenika kształt. Zauważ co się dzieje, rejestruj wszystkie zmiany jakie zachodzą. Kontynuuj, aby skoncentrować się na świetle przenikającym kształt. Kontynuuj to , aż kształt całkowicie zniknie, lub przybierze inną postać. Nie zniechęcaj się, jeśli kształt nie zniknie całkowicie, rejestruj wszystkie zmiany jakie odczuwasz i jakie się pojawiają. Bądź świadomy/a wszelkich zmian i odczuć jakie się pojawiają. Często kiedy następują zmiany i zmniejszanie kształtu, część nieprzyjemnych odczuć z ciała znacznie się zmniejsza. Kiedy odczujesz zmniejszenie dyskomfortu przenieś strumień światła na inną część twojego ciała. Zacznij od głowy i powoli kieruj strumień światła w dół. Bądź świadomy/a dobroczynnego działania światła na twoje ramiona, kark, plecy, ręce, miednicę , nogi. Powoli naświetlaj wszystkie części twojego ciała. Strumień jakim dysponujesz jest intensywny, niewyczerpany i płynie przywracając tobie równowagę wewnętrzną. Pracuj tak długo aż uznasz, że nasyciłeś/łaś się światłem wystarczająco.

Kiedy poczujesz, że już możesz zakończyć, pozostań chwilę w tym stanie. Jak już  będziesz gotowy/wa otwórz oczy i poczuj miejsce w jakim się znajdujesz. Ćwiczenie to powinno pomóc tobie wtedy gdy, czujesz potrzebę uspokojenia się i zrelaksowania, między sesjami lub w każdej chwili może być przydatne.

 


Godziny otwarcia:

PONIEDZIAŁEK: 9-19,
WTOREK: 9-19,
ŚRODA: 9-19,
CZWARTEK: 9-19,
PIĄTEK: 9-18,

SOBOTA-możliwość rezerwacji wizyty lub badania

NIEDZIELA: zamknięte

Gdzie jesteśmy